Αγώνα δρόμου ώστε να φέρει αποτελέσματα στο μέτωπο της ολοκλήρωσης του πολέμου πριν τις 19 Οκτωβρίου που συνέρχεται εκ νέου η Κνέσετ δίνει ο Μπενιαμίν Νετανιάχου, καθώς επιχειρεί να αποφύγει νέο γύρο πολιτικής αναταραχής.
Η Κνεσέτ του Ισραήλ επαναλαμβάνει τις εργασίες της για τη χειμερινή σύνοδο στις 19 Οκτωβρίου, εγκαινιάζοντας μια νέα περίοδο πολιτικής αστάθειας για τον πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου, την οποία θα μπορέσει να αντιπαλέψει μόνο αν στο μεταξύ έχει εξασφαλίσει κάποιου είδους λειτουργική συμφωνία με τη Χαμάς που θα δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για άρση της διεθνούς απομόνωσης στην οποία έχει οδηγήσει τη χώρα.
Η κυβερνητική του συμμαχία, ήδη εύθραυστη, βρίσκεται αντιμέτωπη με αυξανόμενες πιέσεις τόσο από τους υπερορθόδοξους όσο και από τα ακροδεξιά κόμματα, καθένα από τα οποία επιδιώκει να επιβάλει τους δικούς του όρους για κρίσιμα ζητήματα που καθορίζουν τη στρατηγική πορεία της χώρας.
Η επιβίωση του κυβερνητικού συνασπισμού εξαρτάται από δύο μέτωπα. Πρώτον, τα υπερορθόδοξα κόμματα, Ενωμένη Τορά Ιουδαϊσμού (United Torah Judaism) και Σας (Shas), απειλούν να αποσύρουν τη στήριξή τους εάν η κυβέρνηση δεν προωθήσει νομοσχέδιο εξαίρεσης από τη στρατιωτική θητεία που να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις τους. Το ζήτημα, βαθιά διχαστικό στην ισραηλινή κοινωνία, έχει αναδειχθεί σε κεντρικό σημείο τριβής. Εάν δεν υπάρξει συμφωνημένο κείμενο νομοσχεδίου έως την έναρξη της συνόδου, τα κόμματα αυτά έχουν προειδοποιήσει ότι θα στηρίξουν πρόταση δυσπιστίας της αντιπολίτευσης, οδηγώντας ενδεχομένως στην πτώση της κυβέρνησης.
Με βάση το ισραηλινό Σύνταγμα, μια πρόταση δυσπιστίας απαιτεί την υποστήριξη 61 εκ των 120 βουλευτών της Κνεσέτ — όριο που μπορεί να επιτευχθεί εάν εμβαθύνουν οι ενδοκυβερνητικές διαφωνίες. Αν και οι προηγούμενες προσπάθειες της αντιπολίτευσης απέτυχαν τον Ιούνιο, η νέα απειλή των υπερορθόδοξων κομμάτων προσθέτει σημαντική αβεβαιότητα στη συνοχή του συνασπισμού.
Πίεση από τα ακροδεξιά κόμματα για τη Γάζα
Ταυτόχρονα, ο Νετανιάχου βρίσκεται υπό σκληρή πίεση από τους ακροδεξιούς εταίρους του, ιδιαίτερα τα κόμματα Θρησκευτικός Σιωνισμός (Religious Zionism) και Εβραϊκή Δύναμη (Jewish Power). Οι δύο σχηματισμοί έχουν καταστήσει σαφές ότι θα αποχωρήσουν από την κυβέρνηση εάν ο πρωθυπουργός αποδεχθεί κατάπαυση του πυρός στη Γάζα πριν από την πλήρη στρατιωτική και πολιτική εξουδετέρωση της Χαμάς. Η απαίτηση αυτή συνδέεται άμεσα με τη συνέχιση των στρατιωτικών επιχειρήσεων στη Λωρίδα της Γάζας και ενισχύει τη σύνδεση μεταξύ της εσωτερικής πολιτικής επιβίωσης του Νετανιάχου και της στρατηγικής του Ισραήλ στο πεδίο.
Καθώς πλησιάζει η επανέναρξη της Κνεσέτ, ο πρωθυπουργός βρίσκεται παγιδευμένος μεταξύ αντικρουόμενων πιέσεων: να ικανοποιήσει τα υπερορθόδοξα κόμματα για να διατηρήσει την κοινοβουλευτική πλειοψηφία, αλλά και να συνεχίσει τις επιχειρήσεις στη Γάζα για να εξευμενίσει την ακροδεξιά πτέρυγα. Κάθε λάθος βήμα μπορεί να διαλύσει τον κυβερνητικό συνασπισμό, προκαλώντας πολιτικές αναταράξεις που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε πρόωρες εκλογές.
Αχτίδα ελπίδας από την Αίγυπτο
Μέσα σε αυτό το κλίμα έντασης, η Αίγυπτος αναδεικνύεται εκ νέου σε παράγοντα σταθερότητας, καθώς οι διπλωματικές της πρωτοβουλίες για την ειρηνευτική διαδικασία δείχνουν τα πρώτα ενθαρρυντικά σημάδια. Οι συνομιλίες του Καΐρου με εκπροσώπους του Ισραήλ και της Παλαιστινιακής πλευράς —με τη διακριτική στήριξη των ΗΠΑ και του Κατάρ— φαίνεται ότι έχουν επιτύχει σημεία σύγκλισης ως προς το πλαίσιο για παρατεταμένη κατάπαυση του πυρός και σχέδιο ανοικοδόμησης της Γάζας. Αν και δεν υπάρχουν ακόμη επίσημες ανακοινώσεις, η δυναμική που διαμορφώνεται δημιουργεί προσεκτική αισιοδοξία στη διεθνή κοινότητα.
Ωστόσο, αυτή η εξέλιξη δημιουργεί πολιτικό δίλημμα για τον Νετανιάχου. Μια αξιόπιστη ειρηνευτική προοπτική μπορεί να αποδυναμώσει τη ρητορική του «πολέμου μέχρι τέλους», εκθέτοντάς τον σε κατηγορίες υποχώρησης από τους σκληροπυρηνικούς συμμάχους του. Έτσι, καθώς πλησιάζει η 19η Οκτωβρίου, ο πρωθυπουργός φαίνεται αποφασισμένος να εκμεταλλευθεί το πολιτικό χρονικό περιθώριο πριν την επανέναρξη της Κνεσέτ, επιδιώκοντας να διαμορφώσει τόσο το στρατιωτικό όσο και το διπλωματικό αφήγημα υπέρ του.
Πολιτικός χρόνος και στρατηγική επιβίωσης
Η τακτική του Νετανιάχου αντανακλά υπολογισμένη πολιτική στρατηγική: επιδιώκει να ενισχύσει το εθνικιστικό προφίλ του και να ελέγξει την ατζέντα προτού η Βουλή δώσει χώρο σε εσωτερικές ανταρσίες και κοινοβουλευτικές παρεμβάσεις. Μέσω της συνέχισης των στρατιωτικών επιχειρήσεων και της επιφυλακτικής στάσης απέναντι στις αιγυπτιακές μεσολαβήσεις, ο Νετανιάχου στοχεύει να ενισχύσει τη συσπείρωση γύρω από το πρόσωπό του και να καθυστερήσει οποιαδήποτε δυναμική διάλυσης του συνασπισμού.
Καθώς οι εκλογές του Οκτωβρίου 2026 πλησιάζουν, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός ενδέχεται να αποδειχθεί πιο πρόθυμος να αναλάβει ρίσκα που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στη διάλυση της κυβέρνησής του, εφόσον αυτό του επιτρέψει να επανεκκινήσει την πολιτική του πορεία υπό νέους όρους.
Οι επόμενες εβδομάδες θα αποτελέσουν καθοριστικό δείκτη για την πορεία του Ισραήλ — τόσο στο πολιτικό όσο και στο στρατιωτικό και διπλωματικό επίπεδο. Αν η αιγυπτιακή ειρηνευτική προσπάθεια ενισχυθεί, ο Νετανιάχου θα κληθεί να επιλέξει: θα εκμεταλλευθεί το μομέντουμ για σταθεροποίηση ή θα συνεχίσει να παίζει με τον χρόνο, ρισκάροντας να γίνει αιχμάλωτος των ίδιων των πολιτικών του υπολογισμών.
