Εντάξει τώρα, μας πείσατε ότι για όλα φταίει ο Σκέρτσος, όχι ο Κυριάκος, ο Σκέρτσος. Πόσες φορές πρέπει να δούμε αυτό το νούμερο με τους “κηπουρούς”, τους “αυλικούς” και τους λοιπούς παρατρεχάμενους του Μαξίμου για να καταλάβουμε ότι οι αποδιοπομπαίοι τράγοι είναι βασικό εργαλείο επιβίωσης της εκάστοτε ηγεσίας;
Η στήλη έχει δεσμευτεί να μην παραφιλολογεί, γι αυτό και δεν εμφανίζεται σταθερά, αλλά ad hoc. Αισθάνομαι όμως ότι η κινητικότητα εντείνεται, η παραπληροφόρηση κυριαρχεί και το σκηνικό θολώνει, αντί να καθαρίζει.
Σχετικάθέματα
Για να βάλουμε όμως τα πράγματα στη θέση τους. Ο Άκης Σκέρτσος, για τον οποίο λίγοι έχουν καλή γνώμη διαχρονικά, είναι ο άνθρωπος που κινεί τα νήματα στο Μαξίμου σε πολλούς τομείς και κυρίως στον συντονισμό υπουργών σε μεγάλα projects, ενώ αναλαμβάνει και ειδικές αποστολές. Είναι λοιπόν απόλυτα λογικό να έχει επικριτές και να αποτελεί τον ιδανικό στόχο για σκοποβολή όταν κάποιος θέλει να στείλει μήνυμα στον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Προσέξτε: Αυτά δεν είναι παρεπόμενες δραστηριότητες, είναι το job description.
Αντιστρόφως τώρα, αποτελεί και τον δίαυλο επικοινωνίας του Κυριάκου Μητσοτάκη, άλλοτε κατ ιδίαν με στελέχη του κόμματος και της κυβέρνησης και άλλοτε… μαζικά, όπως τώρα. Θα ήταν κουτό να πιστέψει κανείς ότι ο μαέστρος του Μαξίμου έπαιξε φάλτσο χωρίς παρτιτούρα, πάτησε λάθος νότες και προκάλεσε την οργίλη αντίδραση του κοινού. Ο μαέστρος δεν μιλά συχνά, φροντίζει έτσι ώστε η φωνή του να προκαλεί την προσοχή όταν τη χρησιμοποιεί. Όταν ο θεατράρχης βάζει τον μαέστρο να κάνει δηλώσεις εγκαλώντας τα μέλη της ορχήστρας και τους συντελεστές, τότε στόχος είναι να περάσει συγκεκριμένο μήνυμα στο κοινό. Συνήθως, είναι το επίπεδο των αντιδράσεων αυτό που δίνει νόημα
Άρα, ο Σκέρτσος έγραψε για να προκαλέσει αντιδράσεις -οι οποίες μπορεί να ήταν και στημένες -σε ένα βαθμό-. Ακολούθησαν διευκρινιστικές, κρατώντας το θέμα στην επικαιρότητα και καταδεικνύοντας τη διαφορετικότητα του Κυριάκου Μητσοτάκη, ο οποίος παλεύει με τη διαφθορά ακόμα και στο κόμμα του.
Πρόκειται για υψηλή στρατηγική, καθώς επιτυγχάνει πολυεπίπεδα αποτελέσματα:
- Προστατεύει τον Κυριάκο Μητσοτάκη από τη φθορά λόγω… διαφθοράς, αναδεικνύοντας τους διαφωνούντες ως εν δυνάμει διεφθαρμένους
- Ταυτόχρονα, οι διαφωνούντες έχουν να επιδείξουν έργο στους υποστηρικτές τους, λέγοντας ότι “διαφωνήσαμε γιατί θέλουμε να αας εξυπηρετήσουμε, αλλά κολλάει στα μαντρόσκυλα”.
- Ανοίγει μια συζήτηση για το πελατειακό κράτος και τη συστημική διαφθορά στην οποία θα προσπαθήσει να παρασύρει την αντιπολίτευση, εξισώνοντας τους δράστες με τους καταγγέλοντες, ακόμη και τα θύματα.
Το B team στο Μαξίμου -ξέρουν αυτοί- τρέχει αυτό το σχέδιο, που στόχο έχει να μετρήσει τον αντίκτυπο της κίνησης Σκέρτσου στο προφίλ του Κυριάκου Μητσοτάκη και την προσπάθεια εσωτερικού rebranding του πρωθυπουργού σε μαχητή της διαφθοράς… Συνήθως τέτοια σενάρια περιλαμβάνουν και δημοσκοπήσεις σταχυολόγησης θεμάτων, ώστε να δουν αν και σε ποιο βαθμό μπορούν να επηρεάσουν την ατζέντα
Αυτά για τον Σκέρτσο και τους 40 κλέφτες….
Φάμελλος ο ακροβάτης
Πάμε τώρα στον Σωκράτη Φάμελλο, ο οποίος επιδεικνύει είτε φοβερή πλαστικότητα, είτε έχει υιοθετήσει την στρατηγική των Κινέζων: Μένει ακίνητος για να γλιτώσει το ξύλο. Γιατί το λέμε αυτό; Γιατί έχει από τη μια τον Παύλο Πολάκη, ο οποίος επιβουλεύεται τη θέση του και προσδοκά σε μια ακόμη διάσπαση και από την άλλη τον Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος ενδιαφέρεται για την πρόσκτηση στελεχών… εε… αυλικών ήθελα να πω.
Ναι, υπάρχει σενάριο στο οποίο ο Φάμελλος και ομάδα στελεχών φίλα προσκείμενων στον Αλέξη Τσίπρα θα δηλώσουν συμπόρευση μετά την ανακοίνωση του φορέα του και θα αποχωρήσουν από τον ΣΥΡΙΖΑ. Χωρίς όμως να αυτοδιολυθεί ο ΣΥΡΙΖΑ, καθώς ο Παύλος Πολάκης και πιθανώς και ο Τεμπονέρας θα διεκδικήσουν την αρχηγία του. Σε αυτό το σενάριο προφανής νικητής θα είναι ο εκκεντρικός πολιτικός από την Κρήτη και το κόμμα δεν αποκλείεται να αναζητήσει συνεργασίες σε παλαιότερα πολιτικά σχήματα που συμμετείχε ο Παύλος Πολάκης… (δεν θα σας τα πω όλα τώρα).
Ο Αλέξης renegade και οι κρυφές δημοσκοπήσεις
Οι κρυφές δημοσκοπήσεις, μου είπε μια ψυχή, ότι μετράνε τον Αλέξη ακόμη και ψηλότερα από τα νούμερα του Ανδρουλάκη προσωπικά και του ΠΑΣΟΚ συλλογικά.
Το ζήτημα με τον Αλέξη όμως είναι ένα: Δεν αντέχει τη διαμόρφωση συνεκτικών δομών. Ο ψυχίατρος μου το ονομάζει σύνδρομο renegade. Στα αγγλικά, περιγράφεται ως: A renegade is a person who deserts a cause, religion, party, or allegiance, often switching sides or becoming an outlaw. It describes someone who rejects conventional behavior, acting as a rebel or traitor. Synonyms include defector, traitor, turncoat, rebel, and apostate.
Στα ελληνικά: Renegade είναι ένα άτομο που εγκαταλείπει έναν σκοπό, μια θρησκεία, ένα κόμμα ή μια συμμαχία, συχνά αλλάζοντας πλευρά ή θέτοντας εαυτόν εκτός νόμου. Περιγράφει κάποιον που απορρίπτει τη συμβατική συμπεριφορά, ενεργώντας ως επαναστάτης ή προδότης. Συνώνυμα περιλαμβάνουν: αποστάτης, προδότης, λιποτάκτης, επαναστάτης και αποκηρυγμένος.
Χωρίς πλάκα τώρα: Ο Αλέξης θέλει να επανέλθει, το χει αποφασίσει, το επιδιώκει και μπορεί να του βγει. Αυτό που θεωρώ απίθανο είναι να ξανακυβερνήσει. Τουλάχιστον όχι πριν τελειώσει τις συνεδρίες για να αποβάλλει το σύνδρομο renegade. Θα μπορούσε βέβαια να επδιώκει ρόλο ρυθμιστή για τον εαυτό του και όχι hands on actor. Το ακούω.
Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι πως θα επιχειρήσει να τραβήξει κόσμο από το ένα πιο diverse πολιτικό ακροατήριο, επενδύοντας σε στρατηγική στελεχών χωρίς κοινωνική βάση, χωρίς πολιτικές αναφορές και επιχειρώντας να κάνει τον λαϊκιστή τεχνοκράτη.
Πάντως, ένα του δινω: Σε όσες ομιλίες και μαζώξεις έτυχε να περάσω, ή να βρεθώ κοντά, ή να ενημερωθώ γι αυτές, ο κόσμος που μάζεψε ήταν αξιοσημείωτος και για το επίπεδο της οργάνωσης και για τα μηνύματα του ανθρώπου. Αυτό συμβαίνει για δύο λόγους:
- Είτε έχει ισχυρό κοινωνικό ρεύμα
- Είτε είναι πολλοί αυτοί που αναζητούν κατεύθυνση και πόλο.
- Είτε και τα δύο μαζί.
Last but not least η Μαρία Καρυστιανού
Σε αυτή τη φάση ο φορέας της Μαρίας Καυστιανού προβάλλει εικόνα αποσάρθρωσης και φυλλοροεί. Στελέχη έφυγαν μαζικά από τη Θεσσαλονίκη, ενώ και σε άλλες περιοχές υπάρχει γκρίνια και δυσαρέσκεια.
Αυτό δεν σημαίνει ότι έχει χάσει όλο το κοινωνικό της ρεύμα. Μιλάω με ανθρώπους που θέλουν κάτι νέο, άφθαρτο και με οργή! Ε, αυτά τα χαρακτηριστικά τα έχει η Μαρία Καρυστιανού. Επίσης, έχει πολλά δίκια και ικανή παρουσία στα social media.
Αυτό που δεν έχει είναι οργάνωση, ολοκληρωμένο πολιτικό στίγμα και δεμένο επιτελείο.
Αν τα καταφέρει και διαμορφώσει δομή πάντως, θα έκοβε από τη Νέα Δημοκρατία περισσότερο και θα μπορούσε να αποτελέσει όχημα ακόμα και για πολιτικά στελέχη του χώρου της ΝΔ που έχουν βρεθεί στη απέξω ή θεωρούν ότι δεν έχουν πιθανότητες επανεκλογής με το κυβερνών κόμμα στις επόμενες εκλογές.
Υπ’ αυτό πρίσμα, η Μαρία Καρυστιανού θα μπορούσε να αποδειχθεί καταλύτης, για την ανατροπή του εσωκομματικού σκηνικού στη Νέα Δημοκρατία, προσελκύοντας στελέχη από την παράταξη και πιέζοντας στην κατεύθυνση αναδιάταξης των εσωκομματικών ισορροπιών.
