Σημαντικό ποσοστό δυσαρέσκειας καταγράφεται στην ελληνική αγορά εργασίας, με 1 στους 3 εργαζόμενους (33%) να δηλώνει μη ικανοποιημένος από την εργασία του σύμφωνα με την έρευνα Employee Experience Pulse 2025, που διεξήγαγε η Edenred σε συνεργασία με τη Focus Bari.
Ο μέσος όρος ικανοποίησης διαμορφώνεται στο 7 στα 10, ωστόσο τα επιμέρους στοιχεία αποκαλύπτουν έντονες διαφοροποιήσεις ανά γενιά.
Η Gen Z εμφανίζει τα χαμηλότερα επίπεδα ικανοποίησης, καθώς το 36% τοποθετείται στη ζώνη 1-6 (μη ικανοποιημένοι), ενώ μόλις το 19% δηλώνει απόλυτα ή πολύ ικανοποιημένο (9-10). Αντίθετα, οι Baby Boomers καταγράφουν την πιο θετική εικόνα: μόνο το 18% δηλώνει μη ικανοποιημένο, ενώ το 41% τοποθετείται στη ζώνη υψηλής ικανοποίησης, με μέσο όρο 7,8 – τον υψηλότερο μεταξύ των γενεών.
Η τάση είναι σαφής: η ικανοποίηση αυξάνεται με την ηλικία. Οι Gen X κινούνται κοντά στον γενικό μέσο όρο, ενώ οι νεότερες ηλικίες εμφανίζουν μεγαλύτερη απόσταση από τον εργοδότη τους.
Τα στοιχεία δείχνουν ότι, παρά τη σχετική ισορροπία στον συνολικό δείκτη, ένα σημαντικό τμήμα του ανθρώπινου δυναμικού -κυρίως οι νεότεροι εργαζόμενοι- παραμένει λιγότερο ικανοποιημένο. Η γενεακή διαφοροποίηση αναδεικνύεται σε κρίσιμο παράγοντα για τις επιχειρήσεις, που καλούνται να προσαρμόσουν πολιτικές, κουλτούρα και μοντέλα διοίκησης ώστε να ανταποκριθούν στις διαφορετικές προσδοκίες κάθε ηλικιακής ομάδας.
Παράλληλα, το εργασιακό άγχος εμφανίζεται ως σταθερός «παρονομαστής» καθώς 3 στους 4 αναφέρουν ότι βιώνουν άγχος στη δουλειά τους.
Οι βασικότεροι παράγοντες πίεσης είναι ο φόρτος εργασίας και οι προθεσμίες (55%), η έλλειψη προσωπικού (36%), το τοξικό περιβάλλον (30%) και η ελλιπής επικοινωνία μεταξύ ομάδων (29%).
Ιδιαίτερο βάρος έχει και το ζήτημα της «φωνής» στον οργανισμό: 1 στους 2 εργαζόμενους δεν αισθάνεται άνετα να εκφράσει την άποψή του στην εργασία. Την ίδια στιγμή, η έρευνα δείχνει ότι ίδιο ποσοστό εργαζομένων θεωρεί πως η προσπάθειά του δεν αναγνωρίζεται επαρκώς.
Συνολικά, τα στοιχεία παραπέμπουν σε ένα περιβάλλον όπου η ικανοποίηση συνυπάρχει με έντονη πίεση, ενώ η κουλτούρα εσωτερικού διαλόγου και αναγνώρισης παραμένει κομβικό ζητούμενο.
