Η Reliance μπαίνει σε παζάρι αδειών με τις ΗΠΑ, θέλοντας να επαναφέρει στις προμήθειές της το βαρύ αργό της Βενεζουέλας. Το σήμα είναι καθαρό: όσο η Δύση πιέζει την Ινδία να κόψει ρωσικό πετρέλαιο, το Νέο Δελχί αναζητά βαρέλια που φέρουν «αμερικανική σφραγίδα».
Η Reliance Industries ζητά από τις ΗΠΑ πράσινο φως για να ξαναμπεί στο παιχνίδι του βενεζουελάνικου αργού. Σύμφωνα με δύο πηγές που επικαλείται το Reuters, εκπρόσωποι της εταιρείας βρίσκονται σε συζητήσεις με τα αμερικανικά υπουργεία Εξωτερικών και Οικονομικών, ώστε να εξασφαλίσουν την απαραίτητη άδεια.
Το timing δεν είναι τυχαίο. Η Ουάσιγκτον εμφανίζεται να “ανασχεδιάζει” το καθεστώς πρόσβασης στο πετρέλαιο της Βενεζουέλας, κρατώντας τον μοχλό των αδειών και των εξαιρέσεων, ενώ την ίδια στιγμή προχωρούν -κατά τις ίδιες πηγές- συζητήσεις με το Καράκας για αποστολή 50 εκατ. βαρελιών. Σε αυτό το πλαίσιο, το βενεζουελάνικο αργό μετατρέπεται ξανά σε γεωπολιτικό εργαλείο: ποιος αγοράζει, από ποιον αγοράζει και σε ποιον “επιτρέπεται” να αγοράζει.
Η Reliance έχει ήδη δοκιμάσει το μοντέλο των αμερικανικών αδειών. Στο πρώτο τετράμηνο του 2025, η PDVSA φέρεται να της παρέδωσε τέσσερα φορτία -περίπου 63.000 βαρέλια/ημέρα- υπό ισχύουσες εγκρίσεις, βάσει εσωτερικών στοιχείων της βενεζουελάνικης εταιρείας. Όμως, όταν οι ΗΠΑ «έσφιξαν» το καθεστώς μεταξύ Μαρτίου και Απριλίου 2025, παγώνοντας τις περισσότερες άδειες και απειλώντας με δασμούς τους αγοραστές, οι ροές κόπηκαν. Το τελευταίο φορτίο προς την Ινδία έφτασε τον Μάιο του 2025.
Η ίδια η Reliance άφησε ανοιχτό ότι θα επέστρεφε σε αγορές βενεζουελάνικου αργού εφόσον οι πωλήσεις προς μη αμερικανούς αγοραστές επιτρέπονται από τους κανονισμούς των ΗΠΑ. Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών απέφυγε να σχολιάσει συγκεκριμένα αιτήματα ή άδειες, τονίζοντας ότι το υπουργείο είναι «πλήρως δεσμευμένο» να στηρίξει τις προσπάθειες του προέδρου Donald Trump «για λογαριασμό του λαού της Βενεζουέλας».
Το ενεργειακό “ράβε-ξήλωνε” επεκτείνεται και στους μεγάλους παίκτες: Chevron, Vitol, Trafigura και άλλοι διεκδικούν άδειες και ρόλο στις εξαγωγές, σε μια αγορά όπου η Βενεζουέλα έχει εκατομμύρια βαρέλια «μπλοκαρισμένα» σε δεξαμενές και πλοία. Οι ΗΠΑ, σύμφωνα με αμερικανούς αξιωματούχους, σκοπεύουν να κρατήσουν τον έλεγχο των εξαγωγών επ’ αόριστον, αφήνοντας ωστόσο -υπό όρους- και ποσότητες να κατευθυνθούν σε μη αμερικανικούς αγοραστές. Ο Trump έχει δηλώσει ότι η Κίνα, ο μεγαλύτερος πελάτης του βενεζουελάνικου πετρελαίου, δεν θα “κοπεί” από βαρέλια.
Για την Reliance, πέρα από τη γεωπολιτική, υπάρχει και καθαρή επιχειρησιακή λογική. Τα διυλιστήριά της στο Γκουτζαράτ (συνολικά περίπου 1,4 εκατ. βαρέλια/ημέρα) μπορούν να «καταπίνουν» βαριά και φθηνότερα αργά, όπως το Merey της Βενεζουέλας. Και αυτό μετράει, ειδικά αν το Νέο Δελχί αναγκαστεί να μειώσει το ρωσικό αργό ή αν οι εκπτώσεις του ρωσικού πετρελαίου πάψουν να είναι τόσο ελκυστικές.
Το ζητούμενο τώρα είναι αν η Ουάσιγκτον θα επιτρέψει στη Reliance να ξανανοίξει τη βενεζουελάνικη “στρόφιγγα” -και υπό ποιους όρους. Γιατί στην πράξη, η άδεια δεν είναι απλώς εμπορική διευκόλυνση: είναι σήμα για το πώς οι ΗΠΑ θέλουν να αναδιατάξουν ροές, συμμαχίες και εξαρτήσεις στην παγκόσμια αγορά πετρελαίου.
