Οι ελληνικές επιχειρήσεις περνούν σε μια νέα φάση Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης, με τη βιωσιμότητα και την κοινωνική επίδραση να μπαίνουν όλο και πιο καθαρά στον πυρήνα της στρατηγικής. Πανελλαδική έρευνα που χαρτογραφεί το τοπίο δείχνει ότι η ΕΚΕ αντιμετωπίζεται πλέον ως διοικητική προτεραιότητα και συνοδεύεται συχνότερα από τεκμηριωμένη στρατηγική και συγκεκριμένους προϋπολογισμούς, όμως το μεγάλο «κενό» παραμένει στη μέτρηση του πραγματικού αντικτύπου: λίγες εταιρείες διαθέτουν τυποποιημένα συστήματα παρακολούθησης και ακόμη λιγότερες εφαρμόζουν διεθνείς μεθοδολογίες αποτίμησης, την ώρα που το ESG ανεβαίνει στην κορυφή των απαιτήσεων για διαφάνεια και δείκτες.
Σύμφωνα με τη μελέτη φαίνεται ότι:
- Η ΕΚΕ ωριμάζει σταθερά, με το 64% των επιχειρήσεων να τη θεωρεί βασική διοικητική προτεραιότητα και να διαθέτει διακριτή, τεκμηριωμένη στρατηγική.
- Σε οργανωτικό επίπεδο, το 39% των επιχειρήσεων διαθέτει εξειδικευμένη ομάδα ΕΚΕ, το 47% αναθέτει τα καθήκοντα ΕΚΕ σε ρόλους με ευρύτερες αρμοδιότητες, ενώ 14% δήλωσε ότι δεν διαθέτει σχετική ομάδα.
- Η βιωσιμότητα και η κοινωνική επίδραση ενσωματώνονται στον πυρήνα της επιχειρησιακής στρατηγικής, με αυξημένες δράσεις σε περιβάλλον (75%), εκπαίδευση (72%), συμπερίληψη (47%), στήριξη ευάλωτων ομάδων (36%) και αντιμετώπιση εκτάκτων αναγκών (50%).
- Οι εταιρείες επενδύουν διαφορετικά επίπεδα προϋπολογισμών ΕΚΕ (36% έως €50.000, 36% €50.001–€200.000, 28% άνω των €200.000), ενώ πάνω από τις μισές αναμένουν αύξηση των κονδυλίων τα επόμενα έτη.
- Το ESG αποκτά κεντρικό ρόλο, με αυξανόμενη ανάγκη για διαφάνεια και για μετρήσιμους δείκτες κοινωνικού αντίκτυπου.
- Η μέτρηση του πραγματικού αντικτύπου παραμένει βασική πρόκληση: μόλις το 22% έχει τυποποιημένο σύστημα παρακολούθησης, και κάτω από 30% εφαρμόζει μεθοδολογίες όπως π.χ. το Social Return on Investment – SROI.
- Οι συνεργασίες με ΜΚΟ και κοινωφελείς οργανισμούς φθάνουν το 70%, ενώ πάνω από το 50% συνεργάζεται και με Ακαδημαϊκά Ιδρύματα.
- Οι εργαζόμενοι αποτελούν κρίσιμο πυλώνα των δράσεων ΕΚΕ, με άνοδο πρωτοβουλιών εθελοντισμού, ευημερίας και ενδυνάμωσης δεξιοτήτων.
- Οι επιχειρήσεις αναζητούν μεγαλύτερη καθοδήγηση σε στρατηγική ΕΚΕ, διακυβέρνηση και διεθνή πρότυπα, καθώς και σε μεθοδολογίες αξιολόγησης.
- Το μέλλον της ΕΚΕ είναι ολιστικό: συνδέει κοινωνικό και περιβαλλοντικό αποτύπωμα με επιχειρησιακή αξία και μακροπρόθεσμη ανάπτυξη.
Πιο αναλυτικά, η Deloitte πραγματοποίησε εκτενή έρευνα σε ελληνικές επιχειρήσεις με στόχο τη χαρτογράφηση των στρατηγικών Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης (ΕΚΕ) και του κοινωνικού αντικτύπου τους. Η έρευνα, που πραγματοποιήθηκε από τον Ιούλιο έως τον Οκτώβριο του 2025, εξέτασε τον βαθμό ωριμότητας, τις προτεραιότητες, τις τάσεις και τις προκλήσεις που διαμορφώνουν το τοπίο της κοινωνικής υπευθυνότητας στη χώρα. Παράλληλα είχε στόχο να αναδείξει την πρόοδο της ενσωμάτωσης της ΕΚΕ στον πυρήνα της επιχειρησιακής στρατηγικής.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η μελέτη αποτυπώνει με ακρίβεια τις τάσεις της σύγχρονης ελληνικής επιχειρηματικότητας. Το δείγμα της έρευνας συμπεριέλαβε επιχειρήσεις από όλους τους βασικούς κλάδους της ελληνικής οικονομίας (επαγγελματικές υπηρεσίες, χρηματοοικονομικά και ασφαλιστικά ιδρύματα, καταναλωτικά προϊόντα, τουρισμό, τεχνολογία, τηλεπικοινωνίες, ενέργεια, λιανικό εμπόριο και logistics), με το 56% των εταιρειών να απασχολεί πάνω από 250 εργαζομένους και σχεδόν οι μισές να έχουν κύκλο εργασιών άνω των €50 εκατ. Παράλληλα, η συμμετοχή αμιγώς ελληνικών επιχειρήσεων (58%) και θυγατρικών διεθνών ομίλων (42%) προσφέρει σφαιρική εικόνα των εγχώριων και πολυεθνικών προσεγγίσεων στην ΕΚΕ.
Η ΕΚΕ ως βασική επιχειρησιακή προτεραιότητα
Σύμφωνα με τα ευρήματα της έρευνας η κοινωνική υπευθυνότητα αποτελεί πυλώνα της επιχειρησιακής στρατηγικής στην Ελλάδα. Το 78% των επιχειρήσεων θεωρεί τον κοινωνικό αντίκτυπο βασική διοικητική προτεραιότητα, ενώ το 64% δηλώνει ότι διαθέτει πλήρως διαμορφωμένη και τεκμηριωμένη στρατηγική ΕΚΕ. Καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της στρατηγικής παίζουν το όραμα της ανώτατης διοίκησης και οι κοινωνικές προσδοκίες (61% αντίστοιχα), ενώ η ενίσχυση της εταιρικής εικόνας λειτουργεί ως συμπληρωματικός μοχλός (58%).
Οργανωτικές δομές και προϋπολογισμοί ΕΚΕ
Σε οργανωτικό επίπεδο, το 39% των επιχειρήσεων διαθέτει εξειδικευμένη ομάδα ενώ το 47% αναθέτει τα καθήκοντα σε ρόλους με ευρύτερες ευθύνες. Οι προϋπολογισμοί ΕΚΕ παρουσιάζουν σημαντική διαφοροποίηση, με 36% των επιχειρήσεων να επενδύει έως €50.000, 36% μεταξύ €50.001–€200.000 και 28% πάνω από €200.000 σε ετήσια βάση. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι περισσότερες εταιρείες (53%) αναμένουν κάποια αύξηση των κονδυλίων τα επόμενα έτη, γεγονός που αντανακλά την αναγνώριση της στρατηγικής σημασίας του τομέα.
Κοινωνικές προτεραιότητες και τομείς δράσης
Οι δράσεις ΕΚΕ των επιχειρήσεων εστιάζουν κυρίως στο περιβάλλον (75%) και στην εκπαίδευση (72%). Ακολουθούν η ανταπόκριση σε έκτακτες ανάγκες (50%), η συμπερίληψη και διαφορετικότητα (47%), οι δωρεές σε είδος (47%) και η στήριξη ευάλωτων πληθυσμών (36%). Οι επιχειρήσεις με υψηλότερους προϋπολογισμούς έχουν τη δυνατότητα να αναπτύξουν πολυδιάστατες πρωτοβουλίες, ενώ οι υπόλοιπες επικεντρώνονται σε πιο στοχευμένους πυλώνες.
Συνεργασίες και οικοσύστημα
Η συνεργασία αποτελεί κρίσιμη προϋπόθεση για ουσιαστικό κοινωνικό αντίκτυπο. Σχεδόν το 70% των επιχειρήσεων συνεργάζεται με ΜΚΟ και κοινωφελείς οργανισμούς, ενώ πάνω από το 50% συνεργάζεται με Ακαδημαϊκά Ιδρύματα. Παράλληλα, πανεπιστήμια και άλλες επιχειρήσεις αποτελούν συστηματικούς συνεργάτες, ενισχύοντας τη σύνδεση των δράσεων ΕΚΕ με τις πραγματικές κοινωνικές ανάγκες.
Στρατηγική κατεύθυνση & μέτρηση κοινωνικού αντικτύπου
Σήμερα, οι περισσότερες εταιρείες (53%) βασίζονται σε συνεργασίες με ΜΚΟ για την αναγνώριση και ιεράρχηση κοινωνικών αναγκών, ενώ περίπου το 15% των επιχειρήσεων δεν διαθέτει κάποια δομημένη διαδικασία εντοπισμού των εν λόγω αναγκών, γεγονός που οδηγεί συχνά σε αποσπασματικές ή λιγότερο στοχευμένες δράσεις.
Παρά τη στρατηγική σημασία της ΕΚΕ, η μέτρηση του κοινωνικού αντικτύπου παραμένει περιορισμένη. Μόλις το 22% των επιχειρήσεων διαθέτει τυποποιημένες διαδικασίες παρακολούθησης, ενώ λιγότερο από το 30% εφαρμόζει διεθνώς αποδεκτές μεθοδολογίες όπως το Social Return on Investment (SROI). Είναι χαρακτηριστικό ότι σχεδόν το 40% των εταιρειών δεν εφαρμόζει καμία δομημένη μεθοδολογία αποτίμησης.
Πάντως, οι επιχειρήσεις που θέτουν συγκεκριμένους και μετρήσιμους στόχους ΕΚΕ εμφανίζουν 50% περισσότερες πιθανότητες να δημοσιεύουν εκθέσεις επίδοσης και να επικοινωνούν συστηματικά τα αποτελέσματά τους.
Προκλήσεις και ανάγκες των επιχειρήσεων
Η σημαντικότερη πρόκληση που αναδεικνύεται πάντως από την έρευνα δεν σχετίζεται με έλλειψη πόρων, αλλά με την περιορισμένη εσωτερική γνώση. Ενδεικτικά, το 71% όσων αναγνώρισαν εμπόδια δεν τα αποδίδει σε οικονομικούς περιορισμούς, αλλά στην ανάγκη για βαθύτερη κατανόηση των στρατηγικών ωφελειών της ΕΚΕ και μετάβαση σε πιο ώριμες και μετρήσιμες πρακτικές.
Με αφορμή τη δημοσίευση της έρευνας η Έρη Νίκα, Principal, Strategy & Transactions, Deloitte Ελλάδος, σημείωσε: «Η έρευνα δείχνει ότι η ΕΚΕ στην Ελλάδα έχει μετακινηθεί από αποσπασματικές πρωτοβουλίες σε πιο ώριμες στρατηγικές, με αυξανόμενη σύνδεση ανάμεσα στον κοινωνικό αντίκτυπο και την επιχειρησιακή αξία. Παράλληλα, η ανάγκη για μετρήσιμους δείκτες, τυποποιημένες μεθοδολογίες και ουσιαστικές συνεργασίες είναι πιο έντονη από ποτέ. Είναι ενθαρρυντικό ότι οι επιχειρήσεις αναζητούν πλέον περισσότερη καθοδήγηση – και αυτό αποτελεί ευκαιρία για να ενισχύσουμε συλλογικά την ποιότητα και τη βιωσιμότητα της κοινωνικής συνεισφοράς στην Ελλάδα».
Εδώ και μισό αιώνα η Deloitte υποστηρίζει επιχειρήσεις και οργανισμούς της χώρας στη μετάβαση τους σε πιο υπεύθυνα και βιώσιμα μοντέλα λειτουργίας. Τα ευρήματα της έρευνας αναδεικνύουν μια επιχειρηματική κοινότητα που ωριμάζει και υιοθετεί πιο δομημένες πρακτικές κοινωνικής υπευθυνότητας, αξιοποιώντας συνεργασίες, εργαλεία μέτρησης και νέες μεθοδολογίες. Με γνώμονα το “Making an impact that matters”, παραμένει αφοσιωμένη στην ενίσχυση της υπεύθυνης επιχειρηματικότητας και στη δημιουργία μακροπρόθεσμου, ουσιαστικού κοινωνικού αντίκτυπου.
