Ινδικές ασφαλιστικές εταιρείες ζητούν από τις τράπεζες να αναθεωρήσουν τους κανόνες για τα collateral στις συναλλαγές παραγώγων ομολόγων, μετά τις έντονες διακυμάνσεις των τελευταίων μηνών που έσφιξαν σημαντικά τη ρευστότητά τους. Το βασικό αίτημα αφορά την αποδοχή κρατικών τίτλων αντί αποκλειστικής χρήσης μετρητών ως περιθώριο – χαρτοφυλάκιο που οι ασφαλιστικές ήδη διακρατούν σε μεγάλο όγκο.
Σύμφωνα με πληροφορίες της αγοράς, τουλάχιστον τρεις ασφαλιστικές του ιδιωτικού τομέα έχουν καταθέσει τέτοια αιτήματα στις τραπεζικές αντισυμβαλλόμενές τους, σε συναντήσεις στελεχών που πραγματοποιήθηκαν τις τελευταίες εβδομάδες. Οι συζητήσεις συνεχίζονται και δεν υπάρχει ακόμη ένδειξη ότι οι τράπεζες θα μεταβάλουν τους όρους που οι ίδιες καθορίζουν σήμερα για το margining.
Το ζήτημα προέκυψε μετά την απότομη άνοδο των εγχώριων αποδόσεων, η οποία προκάλεσε ζημιές αποτίμησης στα ομόλογα και αύξησε τις απαιτήσεις σε μετρητά για την κάλυψη των θέσεων. Η άνοδος σχεδόν 35 μ.β. στο 10ετές τον Αύγουστο – η μεγαλύτερη τριετίας – έπιασε απροετοίμαστη την αγορά και οδήγησε ορισμένα funds σε μείωση της έκθεσής τους στο ινδικό χρέος.
Οι ασφαλιστικές, που αποτελούν πλέον κρίσιμους αγοραστές στην καμπύλη, υποστηρίζουν ότι η δυνατότητα χρήσης ομολόγων ως collateral θα μετρίαζε τις πιέσεις ρευστότητας όταν η αγορά βρίσκεται υπό πίεση. Ωστόσο, για τις τράπεζες παραμένει ανοιχτό το ζήτημα της αποτίμησης των ενέχυρων σε περιόδους πτώσης τιμών, κάτι που αυξάνει τον λειτουργικό και πιστωτικό κίνδυνο.
Η εντεινόμενη χρήση παραγώγων από τις ασφαλιστικές τα τελευταία χρόνια —κυρίως για να «κλειδώνουν» επιτόκια σε προϊόντα εγγυημένων αποδόσεων— έχει φέρει το notional των συναλλαγών στα 1,2 τρισ. ρουπίες φέτος, σημαντικά υψηλότερα σε σχέση με πέρυσι. Η άνοδος των επιτοκίων όμως δημιουργεί κινδύνους απομείωσης θέσεων και επιβάρυνσης των δεικτών φερεγγυότητας, εντείνοντας την ανάγκη για πιο ευέλικτο πλαίσιο collateral.
