Την πρώτη από τις δύο προτάσεις δυσπιστίας που κατατέθηκαν εναντίον του ξεπέρασε ο Γάλλος πρωθυπουργός Sébastien Lecornu, αποτρέποντας προσωρινά μια κυβερνητική κρίση που είχε φτάσει ένα βήμα πριν τις πρόωρες εκλογές.
Η πρόταση, την οποία κατέθεσε η ριζοσπαστική Αριστερά της «Ανυπότακτης Γαλλίας», συγκέντρωσε 271 ψήφους υπέρ –18 λιγότερες από τις 289 που απαιτούνται για την ανατροπή μιας κυβέρνησης– και έτσι απορρίφθηκε. Η ψηφοφορία ακολούθησε την αιφνιδιαστική ανακοίνωση του Lecornu ότι η κυβέρνησή του θα «παγώσει» προσωρινά την αμφιλεγόμενη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού, προκειμένου να εξασφαλίσει στήριξη στην Εθνοσυνέλευση.
Στην αγορά ομολόγων, το spread δεκαετίας Γαλλίας–Γερμανίας, δείκτης πολιτικού ρίσκου, υποχώρησε ελαφρώς στις 77 μονάδες βάσης από 89 την περασμένη εβδομάδα, ενώ ο δείκτης CAC 40 ενισχύθηκε κατά 0,6%, υπεραποδίδοντας έναντι των υπόλοιπων ευρωπαϊκών αγορών.
Οι Σοσιαλιστές «έσωσαν» τον πρωθυπουργό
Αργότερα μέσα στην ημέρα αναμένεται και δεύτερη ψηφοφορία, αυτή τη φορά από το ακροδεξιό κόμμα της Marine Le Pen, η οποία ωστόσο προβλέπεται επίσης να απορριφθεί. Καθοριστικό ρόλο έπαιξαν οι Σοσιαλιστές, που ανακοίνωσαν πως θα στηρίξουν προσωρινά την κυβέρνηση, αφού ο Lecornu δεσμεύτηκε να αναστείλει την εφαρμογή του νόμου του 2023, ο οποίος αύξανε σταδιακά το όριο συνταξιοδότησης από τα 62 στα 64 έτη.
Η πολιτική «επιβίωση» του Lecornu δίνει στο Παρίσι μια σύντομη περίοδο ηρεμίας ύστερα από μια εβδομάδα πολιτικού αναβρασμού, που απείλησε να οδηγήσει τη χώρα σε πρόωρες κάλπες και να τινάξει στον αέρα κάθε σχέδιο δημοσιονομικής εξυγίανσης. Η αποφυγή νέας κυβερνητικής κατάρρευσης καθησύχασε τους επενδυτές, μειώνοντας τα κόστη δανεισμού της Γαλλίας.
Πολιτικό τίμημα για τον Macron
Η απόφαση όμως να «παγώσει» ο συνταξιοδοτικός νόμος κοστίζει πολιτικά στον Emmanuel Macron, για τον οποίο η μεταρρύθμιση αυτή υπήρξε σύμβολο της φιλοεπιχειρηματικής του ατζέντας. Σύμφωνα με κυβερνητικούς υπολογισμούς, η αναστολή συνεπάγεται απώλειες 400 εκατ. ευρώ το 2026 και σχεδόν 1,8 δισ. ευρώ το 2027.
Ο Lecornu, που διαδέχθηκε τον Attal με την αποστολή να επαναφέρει την ηρεμία, έχει δεσμευτεί να μην κάνει χρήση του άρθρου 49.3 του Συντάγματος —το εργαλείο με το οποίο οι προηγούμενες κυβερνήσεις παρέκαμπταν το κοινοβούλιο. Η επιλογή του να αφήσει τη Βουλή να έχει τον πρώτο λόγο ανοίγει, ωστόσο, έναν αχαρτογράφητο δρόμο για το κυβερνητικό στρατόπεδο, όπου η απουσία πλειοψηφίας καθιστά κάθε νομοθέτημα μια μικρή ψηφοφορία εμπιστοσύνης.
Κανένα «λευκό χαρτί» από τους Σοσιαλιστές
Οι Σοσιαλιστές, αν και στήριξαν την κυβέρνηση στη σημερινή διαδικασία, έσπευσαν να ξεκαθαρίσουν ότι δεν θα δώσουν “λευκή επιταγή” στον πρωθυπουργό. «Θα δούμε τι περιλαμβάνει ο προϋπολογισμός· δεν έχουμε δεσμευτεί να τον υπερψηφίσουμε», δήλωσε ο επικεφαλής της κοινοβουλευτικής τους ομάδας Boris Vallaud.
Στην ίδια γραμμή, ο βουλευτής Laurent Baumel επισήμανε ότι η αποχή των Σοσιαλιστών από τις σημερινές ψηφοφορίες «δεν προδικάζει» στήριξη στο μέλλον, προειδοποιώντας ότι το κόμμα του θα αντιταχθεί σε κάθε προσπάθεια περικοπών σε κοινωνικές δαπάνες ή συντάξεις.
Η παραμονή του Lecornu στο τιμόνι της κυβέρνησης δίνει προσωρινά την εικόνα σταθερότητας που είχε ανάγκη ο Macron. Ωστόσο, η πολιτική ζημιά από την αναδίπλωση στο συνταξιοδοτικό και η αυξανόμενη πίεση των άκρων αφήνουν την εντύπωση μιας κυβέρνησης που περισσότερο «επιβιώνει» παρά κυβερνά.
