Θύελλα αποκαλύψεων έχει προκαλέσει η υποτιθέμενη παραίτηση του Κύπριου διαπραγματευτή για το Κυπριακό Ανδρέα Μαυρογιάννη, καθώς έρχονται στην επιφάνεια θέσεις, στάσεις, συγκλίσεις και αποκλίσεις που είχε ο ίδιος αλλά και ο πρόεδρος Νίκος Αναστασιάδης. Η ήδη βαριά ατμόσφαιρα από τις διαρκείς παλινδρομήσεις γίνεται πλέον δυσώδης.
Βοά ο διπλωματικός κόσμος για την παραίτηση του Ανδρέα Μαυρογιάννη και την αντικατάστασή του από τον Μενέλαο Μενελάου. Ενόψει προεδρικών εκλογών -όπως είχε εγκαίρως επισημάνει το Crisis Monitor- η κινητικότητα σε όλα τα επίπεδα στην Κύπρο είναι αυξημένη. Η αλλαγή όμως διαπραγματευτή στο Κυπριακό έχει και άλλες προεκτάσεις.
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο κ. Μαυρογιάννης είχε προαναγγείλει την αποχώρησή του από τη θέση του διαπραγματευτή με συνέντευξή του στο ΡΙΚ, την οποία είχε αποδώσει στη στασιμότητα. Ωστόσο, διπλωματικοί κύκλοι επισημαίνουν ότι κατ αρχήν η παραίτησή του δεν είναι ουσιαστική αλλά εικονική, καθώς στις 15 Μαΐου λήγει το συμβόλαιό του και μέχρι τότε θα παραμείνει στη θέση του, αν και έχει ήδη ανακοινωθεί ο αντικαταστάτης του.
Τη στάση του Ανδρέα Μαυρογιάννη έχει στο παρελθόν επικρίνει και ο ίδιος ο Κύπριος πρόεδρος. Ο Νίκος Αναστασιάδης έχει ψέξει τον διαπραγματευτή του, κυρίως, για την “προσαρμοστικότητα” που επιδεικνύει απέναντι στις διαφορετικές θέσεις που έχουν εκφράσει οι κατά καιρούς πρόεδροι, υπό τους οποίους έχει υπηρετήσει, για το Κυπριακό.
Ο απερχόμενος διαπραγματευτής για το Κυπριακό δέχεται πυρά από τη διπλωματική κοινότητα για τη στάση του στο Κραν Μοντανά και μετά. Για την αβασάνιστη υιοθέτηση της λύσης των δύο κρατών, της μεταβολή των θέσεων για τον πολιτικό μηχανισμό και την αναστολή εργασιών των τεχνικών επιτροπών, που είχε ως αποτέλεσμα το ουσιαστικό πάγωμα των συζητήσεων.
Στο στόχαστρο βρίσκεται όμως και ο Κύπριος πρόεδρος Νίκος Αναστασιάδης στον οποίο αποδίδεται έλλειψη πολιτικής βούλησης για την επίλυση του Κυπριακού και διαρκείς μεταστροφές θέσεων που υπονόμευαν τη δυναμική των διαπραγματεύσεων.
Επίσης, δεν είναι λίγοι αυτοί -οι διπλωμάτες- που επικρίνουν το μοντέλο επιλογής διαπραγματευτών από τη φυσική επετηρίδα του κυπριακού υπουργείου Εξωτερικών, καθώς με τον τρόπο αυτό διαιωνίζεται μια συγκεκριμένη λογική κυκλικότητας η οποία αποδεικνύεται διαχρονικά φαύλη και υπονομευτική.
Τα γεγονότα είναι πολλά, οι χαμένες ευκαιρίες επίσης και πλέον το παράθυρο ευκαιρίας για επίλυση του Κυπριακού φαίνεται πιο κλειστό από ποτέ.
Τώρα, ενόψει εκλογών στην Κύπρο τα περιθώρια ουσιαστικής προόδου στο Κυπριακό είναι ελάχιστο, ενώ η έως τώρα στάση της Ελλάδας δεν ήταν εποικοδομητική. Δυναμική θα μπορούσε να δημιουργηθεί σε γεωοικονομικό επίπεδο, καθώς η ακύρωση του East Med δημιουργεί πρόσφορο έδαφος για την προοπτική προσέγγισης.
