Η μία μετά την άλλη, οι χώρες που προσπάθησαν να εξαλείψουν την εξάπλωση του Covid-19 με επιθετικά lockdown εγκαταλείπουν τις πολιτικές μηδενικής ανοχής και προσαρμόζονται στη νέα πραγματικότητα με τον… ιό. Εξαίρεση αποτελεί η Κίνα, η οποία κλείνει πόλεις και περιοχές ολόκληρες με την παραμικρή ένδειξη έξαρσης του κορονοϊού και… πληρώνει το κόστος γι αυτό.
Το crash test της νέας πολιτικής corona…living για τις χώρες της κεντρικής Ασίας θα διεξαχθεί αυτή την εβδομάδα στη Σιγκαπούρη.Η πόλη-κράτος φιλοξενεί το Φόρουμ Νέας Οικονομίας του Bloomberg και έχει μόλις εξέλθει από ένα γιγαντιαίο κύμα έξαρσης του κορονοϊού.
Από πολλές απόψεις, η Σιγκαπούρη σκοπεύει να σηματοδοτήσει ότι είναι open for business και ότι η παραμονή σε lockdown απλώς δεν ήταν επιλογή. Είναι ένα στοίχημα που παίρνουν τώρα άλλοι στην περιοχή, συμπεριλαμβανομένης της Νέας Ζηλανδίας, η οποία είχε χαρακτηριστεί παράδειγμα για τον έλεγχο των εξάρσεων με αυστηρά περιοριστικά μέτρα. Δεν κατάφερε, όμως, να πετύχει την επιπέδωση του ποσοστού θετικότητας και νέων λοιμώξεων, ώστε να χαρακτηριστεί ενδημικός ο Covid-19.
Auditor’s note: Οι παράγοντες
Οι εμβολιασμοί, η προσβασιμότητα στο σύστημα Υγείας, η δυνατότητα διατήρησης μοντέλου κοινωνικής αποστασιοποίησης και η διαιεσιμότητα θεραπειών αποτελούν παράγοντες που καθοδηγούν αποφάσεις re-openning. Ωστόσο, δεν είνα μόνο αυτοί. Η διεθνής κινητικότητα, η οικονομική ανθεκτικότητα και η πρόσβαση σε τεχνολογίες αιχμής και η εσωτερική παραγωγή κρίσιμων υλικών αξιολογούνται επίσης με αυξημένο ειδικό βάρος. Επίσης, ρόλο παίζει η διεθνής θέση της χώρας τόσο παραγωγικά όσο και γεωγραφικά και πολιτικά. Η κρισιμότητα των πρώτων υλών που διαθέτει και των μεταποιητικών της μονάδων αποτελούν μείζονα ζητήματα.
Το οικονομικό κόστος, εκφράζεται τόσο στη δυνατότητα του κράτους να υποστηρίζει πολυεπίπεδα τους πολίτες σε συνθήκες lockdown, όσο και από τη δυνατότητα της χώρας να διατηρήσει τα κεκτημένα της στο διεθνές πεδίο εν μέσω κρίσης.
Η Κίνα επιμένει στα σκληρά… lockdown
Από την άλλη πλευρά, η Κίνα επιμένει στα σκληρά lockdown ως βασικό εργαλείου ελέγχου της εξάπλωσης. Η προσέγγιση αυτή έχει μεγάλο κόστος για την οικονομία της. Ελλείψεις ενέργειας, πληθωρισμός τροφίμων και ανασφάλεια πληγώνουν την οικονομία, με τους άναλυτές να περιορίζουν τις προβλέψεις για την ανάπτυξη της χώρας στο ήμισυ των προ-covid, ήτοι στο 3-3,5% για το 2022.
Βέβαια, πρέπι να σημειωθεί ότι η Κίνα έχει πολλές ιδιαιρετερότες και διαφορές, τόσο με τη Σιγκαπούρη και τη Νέα Ζηλανδία όσο και με τις ΗΠΑ και την ΕΕ. Το Πεκίνο, όμως, φαίνεται ότι θέλει να αποφύγει άλλους συνειρμούς, για τους νεκρούς και έτσι ο Σι κινείται πιστά πάνω στη γραμμή.
