Προβληματισμό στη διεθνή κοινότητα προκαλεί το ξέσπασμα θρησκευτικών εντάσεων στο Μαυροβούνιο, καθώς ξυπνούν μνήμες που η περιοχή επιχειρεί χρόνια να θάψει. Έτσι με αφορμή την εκλογή νέου πατριάρχη στην ορθόδοξη Εκκλησία του Μαυροβουνίου στήνεται ένα σκηνικό που ευθείες και ξεκάθαρες γεωπολιτικές αναφορές.
Η πάγια επιδίωξη του Μαυροβουνίου να αποκτήσει αυτοκέφαλη εκκλησία και να απομακρυνθεί από τη Σερβία και τη ρώσικη επιρροή, επανέρχεται στο προσκήνιο μετ επιτάσεως και με… πάταγο.
Στη χώρα ενθρονίστηκε νέος Αρχιεπίσκοπος, ο οποίος όμως παραμένει υπό τη στέγη της Σερβικής Εκκλησίας και του Πατριάρχη Κύριλλου, γεγονός που ξύπνησε παλιές έριδες που εκτραχύνθηκαν και κατέληξαν σε βίαια επεισόδια. Οι γεωπολιτικές αναφορές είναι προφανείς, καθώς το Μαυροβούνιο έχει πλέον ενταχθεί στο NATO, διαδικασία που προκάλεσε επίσης ένταση, ενώ υπήρξαν και απόπειρες για πολιτικές δολοφονίες.
Συγκεκριμένα, βίαια επεισόδια σημειώθηκαν στο Μαυροβούνιο, όταν εκατοντάδες πολίτες έστησαν οδοφράγματα και απέκλεισαν τους δρόμους που οδηγούν στην πόλη Τσέτινιε και το μοναστήρι, για να εμποδίσουν τη σημερινή τελετή ενθρόνισης με την αστυνομία να κάνει χρήση δακρυγόνων, όμως δεν κατάφερε να τους διαλύσει με αποτέλεσμα τα οδοφράγματα να παραμείνουν καθ’ όλη τη διάρκεια της νύχτας του Σαββάτου.
Ο αντίκτυπος στην Ελλάδα
Οι εξελίξεις στο Μαυροβούνιο, όμως, δεν αφήνουν αδιάφορη την Ελλάδα και την Κωνσταντινούπολη. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης βρίσκεται στο επίκεντρο θρησκευτικού και γεωπολιτικού ανταγωνισμού. Η αναγνώριση της αυτοκεφαλίας της Εκκλησίας της Ουκρανίας, από αυτή της Ρωσίας έχει εξελιχθεί σε μείζον ζήτημα που δεν επηρεάζει μόνο τις σχέσεις των εκκλησιών αλλά τίθεται διαρκώς και σε διακρατικό επίπεδο από τη Μόσχα στην εκάστοτε ελληνική κυβέρνηση.
Συνεπώς, κάθε αποσχιστική ένταση ή προσπάθεια βρίσκει άμεση ανταπόκριση στο Πατριαρχείο και τίθεται στην ατζέντα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής.
