Κινητικότητα για την προώθηση του αιτήματος ενδιαφέροντος της Ελλάδας για την αγορά φρεγατών, αναπτύσσει η Γαλλία σε συνεργασία άλλους, μέσω δημοσιευμάτων, καθώς το θέμα έχει υποχωρήσει στην πολιτική ατζέντα στο εσωτερικό, καθώς τα εξοπλιστικά προσκρούουν σε δημοσιονομικά, επί των οποίων Αθήνα και Παρίσι δεν έχουν βρει το απαιτούμενο modus vivendi σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
Νέα δημοσιεύματα σε mainstream media επαναφέρουν το θέμα της αγοράς γαλλικών φρεγατών τύπου Belh@rra από την Ελλάδα, προοπτική η οποία επιχειρείται να τεθεί στο ευρύτερο πλαίσιο αμυντικής συνεργασίας, στα πρότυπα προηγούμενων συμβάσεων της Ελλάδας με τη Γαλλία.
Στην επιστολή που παρέδωσε προσωπικά ο υπουργός Άμυνας Νίκος Παναγιωτόπουλος, ωστόσο, είναι ξεκάθαρο ότι ενεργεί υπό την εξουσιοδότηση, άρα την έγκριση του υπουργού Εξωερικών Νίκου Δένδια, τοποθετώντας έτσι το θέμα -εκ των πραγμάτων- στο πλαίσιο της αμυντικής διπλωματίας. Συνεπώς, τα νέα δημοσιεύματα που τροφοδοτούνται από διαρροή της επιστολής, στόχο έχουν να ενημερώσουν ότι το Παρίσι αντιμετωπίζει επίσης το θέμα στο ίδιο πλαίσιο.
Όπως αναφέρει δημοσίευμα της “Καθημερινής” οι δύο πλευρές υπέγραψαν ότι κινούνται σε «μια αποκλειστικής φύσης σχέση συνεργασίας». Παράλληλα, τονίζεται ότι η συμφωνία δεν είναι δεσμευτική καθ’ οιονδήποτε τρόπο, οικονομικά ή νομικά, είτε σε επίπεδο εθνικού ή διεθνούς δικαίου.
Οι διατυπώσεις είναι ελαφρώς αντιφατικές και στόχο έχουν να δείξουν ότι Αθήνα και Παρίσι δεν συναρτούν τις αποφάσεις από εξωγενείς παράγοντες αλλά δεν δεσμεύονται να λάβουν αποφάσεις, έτσι ώστε να μη θεωρηθεί ότι η Γαλλία στηρίζει τις θέσεις της ελληνικής κυβέρνησης στα δημοσιονομικά και ότι η Ελλάδα είναι αναγκασμένη να αγοράσει γαλλικές φρεγάτες.
Ωστόσο, όπως αναφέρει το δημοσίευμα, η δέσμευση ανάμεσα στις δύο πλευρές δεν μπορεί παρά να οδηγήσει σε συμφωνία ή σε κάποιον «διακριτό και συγκεκριμένο» διακανονισμό.
Ο αρθρογράφος ερμηνεύει την παραπάνω διατύπωση ως ανεξαρτητοποίηση των διαπραγματεύσεων για τις φρεγάτες από άλλα ανοιχτά ζητήματα. Η προσέγγιση αυτή, αν και αποτελεί λογική επαγωγή, εν τούτοις δεν είναι η μόνη και ως εκ τούτου η ερμηνεία έχει ρίσκο συγκυρίας και υπό αυτό μπορεί να εκλαμβάνεται στρατηγικά.
Όπως αναφέρει το δημοσίευμα της εφημερίδας,
“Οι δύο πλευρές δεσμεύονται να συνεργαστούν με βάση αφενός τη συμμαχική σχέση που έχουν στο ΝΑΤΟ, αφετέρου στη βάση διμερών συμφωνιών όπως της 8ης Μαρτίου 1977 σχετικά με την ασφαλή ανταλλαγή πληροφοριών, της 23ης Απριλίου 1982 για τους εξοπλισμούς και της κοινής διακήρυξης της 6ης Ιουνίου 2008 για τη βούληση Ελλάδας και Γαλλίας να συμβάλουν μαζί στη δημιουργία μιας αυτόνομης, αμυντικά, Ευρώπης στο πλαίσιο και της συνεργασίας στον επιχειρησιακό τομέα. Το συγκεκριμένο πλαίσιο διμερούς συνεργασίας αφήνει σαφώς να εννοηθεί ότι οι Ενοπλες Δυνάμεις Ελλάδας και Γαλλίας θα αποκτήσουν ευρύτερες σχέσεις, κάτι που έχει, ούτως ή άλλως, γίνει σαφές από τα αιτήματα που είχε καταθέσει εσχάτως το Παρίσι επισήμως προς την Αθήνα για ελληνική συμμετοχή σε διεθνείς αποστολές εκτός της Ευρώπης υπό γαλλικό συντονισμό”.
Το πλαίσιο αυτό, βέβαια, δεν είναι αλλά προϋπάρχον και αναφορά του γίνεται για σκοπούς επικαιροποίησης και σε μια προσπάθεια να σταλούν μηνύματα και να διαμορφωθεί θετικό κλίμα στην κοινή γνώμη.
Εν κατακλείδι επισημαίνεται ότι η Ελλάδα έχει δηλώσει ενδιαφέρον για τη 2η και την 4η φρεγάτα που θα κατασκευαστούν εκεί, ωστόσο δεν αποκλείεται τελικά να προμηθευτεί την 3η και την 4η, ώστε να γίνουν με βάση τις προδιαγραφές που έχει δώσει το Π.Ν.
Η αναφορά του σχεδίου και των ενδεχόμενων εναλλακτικών καταδεικνύει ότι υπάρχει ελαστικότητα και αποδεικνύει εμπράκτως το ενδιαφέρον της Γαλλίας για τη συνεργασία.
