Συνέχεια στη δημόσια αντιπαράθεση για την Creta Farms δίνει με νέο εξώδικο του ο Κώστας Δομαζάκης, το οποίο είναι εμφανώς φορτισμένο συναισθηματικό και λιγότερο νομικό, πλην όμως σκιαγραφεί το προφίλ του ιδίου ως “whistle-blower”, ενώ χρεώνει στον αδερφό του κακοδιαχείριση και την EY υπαναχώρηση από τα συμφωνηθέντα.
Η συνέχιση των αντεγκλήσεων σε δημόσια θέα, με εξώδικα, ανακοινώσεις, αγωγές και αποκαλύψεις, εντείνει την ασφυκτική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η εταιρία, αυξάνει την πίεση στις τράπεζες και την πολιτική ηγεσία, καθώς οι έως τώρα χειρισμοί δεν έχουν καρποφορήσει.
Στο νέο εξώδικό του ο Κώστας Δομαζάκης, μεταξύ άλλων, κατηγορεί τον αδερφό του για επικοινωνιακές μεθοδεύσεις, ενώ παράλληλα στέλνει μήνυμα στους υπολοίπους της διοίκησης ότι επίκειται η πτώση του, σε μια προσπάθεια να διασπάσει, το κατά τα φαινόμενα, αρραγές μέτωπο που έχει συγκροτηθεί και εκφράστηκε χθες μέσα από το εξώδικο που υπέγραφε ο Μάνος Δομαζάκις εκπροσωπώντας το σύνολο του διοικητικού συμβουλίου και το οποίο βασίζονταν και σε επιστολή της τράπεζας-εκπροσώπου της κοινοπραξίας που χορήγησε στην Creta Farms το ομολογιακό δάνειο.
Το εξώδικο
«Σήμερα διαπίστωσα με μεγάλη μου λύπη και απογοήτευση – για μία ακόμα φορά – ότι μια εταιρεία επικοινωνιολόγων διακινεί ένα ανυπόστατο εξώδικο που μου απεστάλη από τους Διοικούντες της εταιρείας, το οποίο βρίθει ανακριβειών και συκοφαντιών, όπως και μιας αγωγής με παρόμοιο περιεχόμενο, με την οποία η εταιρεία ΜΑΣ αιτείται από εμένα χρηματική ικανοποίηση για ψυχική οδύνη!, παντελώς αβάσιμο αίτημα για τους γνώστες, μιας και τέτοια κονδύλια εξετάζονται μόνο σε περίπτωση θανάτου φυσικού προσώπου!», αναφέρει ο κ. Δομαζάκης.
«Αλλά δεν θα ασχοληθώ περαιτέρω με τη λασπολογία, απλά θα απαντήσω ότι τεχνηέντως δεν αναφέρουν οτιδήποτε για την αγωγή που ΕΓΩ πρώτος άσκησα εναντίον τους αιτούμενος – ορθά – χρηματική ικανοποίηση ύψους 15εκ Ευρώ. Ο πανικός τους είναι τέτοιος που “ου γαρ οίδασι τι ποιούσι”. Εγώ θα ασχοληθώ ΜΟΝΟ με την εταιρεία, μιας εταιρείας που έφτιαξα από το μηδέν με τα γυμνά μου χέρια, τις ιδέες για το πάντρεμα των καλύτερων υλικών της Κρητικής γης και συνοδοιπόρους στην αρχή μισή ντουζίνα ενάρετους και εργατικούς ανθρώπους. Αυτό, αν θέλουν και μπορούν, ας το διαψεύσουν οι ακριβοπληρωμένοι επικοινωνιολόγοι»,
προσθέτει. Στη συνέχεια ο κ. Δομαζάκης αναφέρει:
«Η λύπη και η απογοήτευση δε συνίστανται στο γεγονός ότι δημόσια έγγραφα με κατάπτυστες και εντελώς αβάσιμες κατηγορίες διοχετεύονται υπόγεια σαν Φειγ Βολάν στα γραφεία εκδοτών και δημοσιογράφων, για να επηρεάσουν προς συγκεκριμένη κατεύθυνση το επενδυτικό κοινό ενόψει βέβαια της επικείμενης κρίσιμης τακτικής Γ.Σ. των μετόχων της εταιρείας, αλλά στο ότι ακόμα και την ύστατη στιγμή που η εταιρεία αποδεδειγμένα καταρρέει στα χέρια αυτών των Διοικούντων εξανεμίζοντας μέσα σε μόλις 3 μήνες αποθέματα εκατοντάδων τόνων προϊόντων αξίας πολλών εκατομμυρίων Euro, σφράγιση επιταγών, υπολειτουργία του εργοστασίου στο Ρέθυμνο, ενώ δεν υπάρχει ούτε ένα προϊόν στα ράφια και τα γουρούνια λιμοκτονούν στις χοιροτροφικές μονάδες μας, ο Μάνος Δομαζάκις λειτουργεί σαν επικεφαλής αγέλης σε στρατιές δικηγόρων, επικοινωνιολόγων και προσωπικών συμβούλων με υπέρογκες αμοιβές που αποκλειστική τους ευθύνη και μέλημα ολοφάνερα δεν είναι η προάσπιση των συμφερόντων της εταιρείας. Θεωρεί ότι ο θώκος του Προέδρου και Διευθύνοντος Συμβούλου δίνει απεριόριστη και κύρια, ανέλεγκτη εξουσία στο διηνεκές……. Θεωρεί ότι τα ελάχιστα χρήματα που έχει η εταιρία πρέπει να σπαταλούνται για παραπληροφόρηση αντί να αξιοποιούνται για να παραχθεί έστω κι ένα κιλό προϊόν
Είναι λυπηρό να βλέπεις ότι η κατρακύλα αξιών και ήθους δεν έχει τελειωμό συμπαρασύροντας στο διάβα τους υπολήψεις, οικογένειες και μια εταιρεία υπόδειγμα επί 30 και πλέον έτη.
Από την πρώτη στιγμή έδειξα μεγάλη εμπιστοσύνη στην Πολιτειακή ηγεσία, στις Τράπεζες και στην εταιρεία Ernst & Young που ανέλαβε τον ιδιαίτερα κρίσιμο και νευραλγικό ρόλο του CRO στην εταιρεία και δεσμεύτηκε ως οφείλει εκ του ρόλου της να διασφαλίσει ότι τα λίγα διαθέσιμα χρήματα οδηγούνται στις ιεραρχημένες λειτουργικές ανάγκες της εταιρείας, όπως η αγορά κρέατος και η εξόφληση των υποχρεώσεών μας απέναντι στο προσωπικό μας, στους προμηθευτές κλπ και όχι στην καλοπληρωμένη στρατιά των δικηγόρων, των επικοινωνιολόγων και των συμβούλων αποφυγής ευθύνης της Διοίκησης.
Το οξύμωρο είναι ότι βάλλομαι εγώ, επειδή τοποθετούσα χρήματα στην εταιρεία μου, αντί να τα βάζω στην τσέπη ή σε εξωχώριους λογαριασμούς. Εγώ, επειδή δεν σώπασα, όταν διαπίστωσα κατασπατάληση εταιρικής περιουσίας, ως όφειλα κατά πολλούς. Εγώ, που έβαλα το συμφέρον την εταιρικής περιουσίας πάνω από το προσωπικό και οικογενειακό. Εγώ, γιατί εμπιστεύθηκα στα χέρια ανθρώπων το “σπίτι” μου και δεν κάθισα αμέτοχος, όταν είδα ότι ο μοναδικός τους σκοπός ήταν να το μαγαρίσουν. Εγώ, γιατί πήγαινα πρώτος στην εταιρεία και έφευγα τελευταίος. Εγώ, που ξαφνικά δήθεν απώλεσα την λογική και θέλησα να “πυρπολήσω” την εταιρεία μου ως άλλος Νέρωνας. Μόνο που ΕΓΩ είμαι αυτός που για ακόμα μια φορά προ διμήνου έφερα τη λύση για την σωτηρία και την εξέλιξη της εταιρείας αυτής μέσω ενός αξιόλογου και σοβαρού Έλληνα στρατηγικού επενδυτή που μοιραζόμαστε τις ίδιες αξίες και όραμα.
Ο αγώνας μου είναι άνισος, αλλά μόνο κατά το φαινόμενο. Εξάλλου, άνισοι αγώνες δόθηκαν και στο παρελθόν με πιο χαρακτηριστική τη μάχη του Δαυίδ απέναντι στον πάνοπλο και πανίσχυρο Γολιάθ.
Η εμπιστοσύνη μου στην Δικαιοσύνη και η πίστη μου στο δίκαιο και την οικογένειά μου, μου δίνουν την δύναμη να συνεχίσω και αυτό θα πράξω, σε άλλο επίπεδο, καθώς η λάσπη δεν μου ταιριάζει.
Όπως χαρακτηριστικά λέει ο σοφός λαός μας, η αγέλη είναι τόσο ισχυρή όσο ο αρχηγός…μετά την πτώση του απλά αλυχτούν και διασκορπίζονται”».
