Τριπλό μήνυμα για την αντίθεση των ΗΠΑ στη δραστηριότητα που αναπτύσσει η Τουρκία στην Ανατολική Μεσόγειο έστειλε η Ουάσιγκτον σε διαφορετικές περιστάσεις, καταδεικνύοντας την υψηλή ένταση και τη σημασία που αποδίδεται στην ανάσχεση της τουρκικής προκλητικότητας και στο πλαίσιο των διμερών σχέσεων.
Πρώτα η αρμόδια διπλωματική υπάλληλος για την Ελλάδα, την Τουρκία και την Κύπρο, Γιούρι Κιμ, εν συνεχεία ο εκτελών χρέη υπουργού Πάτρικ Σάναχαν, μετά από συνάντηση με τον Έλληνα ομόλογό του Ευάγγελο Αποστολάκη και εν τέλει ο Βοηθός Υφυπουργός Εξωτερικών αρμόδιος για Ευρωπαϊκές και Ευρασιατικές Υποθέσεις των ΗΠΑ, Μάθιου Πάλμερ.
Ο τελευταίος επισήμανε ότι
«Οι ΗΠΑ έχουν ξεκαθαρίσει στην Τουρκία ότι θεωρούν τις ενέργειες της σε ό,τι αφορά την ανακοινωθείσα πρόθεσή της να ξεκινήσει γεώτρηση στην Ανατολική Μεσόγειο ως προκλητικές και την έχουν ενθαρρύνει να σταματήσει αυτές τις ενέργειες»
Κληθείς να διευκρινίσει, μετά την ολοκλήρωση των επαφών του στη Λευκωσία, εάν η αμερικανική κυβέρνηση έχει επικοινωνήσει με Τούρκους αξιωματούχους μεταφέροντας τους την αμερικανική αυτή θέση, ο κ. Πάλμερ επισήμανε πως αυτό «το έχουμε κάνει κατ’ ιδίαν, το έχουμε κάνει και δημόσια».
Πρόσθεσε πως η έναρξη της εξερεύνησης και ανάπτυξης των υδρογονανθράκων είναι μια σημαντική εξέλιξη, σημειώνοντας πως «οι ΗΠΑ υποστηρίζουν σθεναρά το δικαίωμα της Κύπρου να εκμεταλλευτεί και να αναπτύξει τους υδρογονάνθρακες της».
«Πιστεύουμε ότι τα έσοδα από αυτούς τους πόρους πρέπει να μοιραστούν ακριβοδίκαια μεταξύ όλων των ανθρώπων σε αυτό το νησί, στο πλαίσιο μιας λύσης που θα επιτευχθεί μέσω διαπραγματεύσεων»,
ανέφερε ο Βοηθός Υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ.
ΟΙ δηλώσεις αυτές συμπίπτουν με την κλιμάκωση της πίεσης στην Άγκυρα για τους S-400, καθώς ο εκτελών χρέη υπουργού Άμυνας, έστειλε επιστολή-τελεσίγραφο στον Τούρκο ομόλογό του, Χουλουσί Ακάρ, θέτοντας την 31 Ιουλίου ως καταληκτική ημερομηνία για την παραμονή ή την αναστολή συμμετοχής της Τουρκίας στο πρόγραμμα F-35.
Διπλωματικά, η Τουρκία με τη συμπεριφορά της πέτυχε να ανάγει σε διμερή θέματα με τις ΗΠΑ τις διαφορές με Ελλάδα και Κύπρο στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, θέλοντας με αυτό τον τρόπο να έχει χώρο για υποχωρήσεις, έτσι ώστε να διατηρήσει όσο το δυνατόν άθικτα, σε ενδεχόμενη διαπραγμάτευση, τα στρατηγικά της χαρτιά.
