Με ιδιαίτερη ανησυχία παρακολούθησαν την προχθεσινή υποχώρηση της Coca Cola στο ταμπλό του Χρηματιστηρίου Αθηνών, με αυξημένους όγκους συναλλαγών οι εγχώριοι επενδυτές καθώς χρειάστηκε να φτάσουν στο τέλος της συνεδρίασης για να ενημερωθούν μέσω ξένων πρακτορείων ειδήσεων (Bloomberg και Reuters) για τις προθέσεις της διοίκησης σχετικά με την πολιτική του ομίλου όσον αφορά στις επενδύσεις στην Αφρική (Νιγηρία).
Του Νίκου Σακελλαρίου
Η αναίρεση του αρχικού σχεδιασμού σημαίνει ότι θα μειώσει τα λειτουργικά κεφάλαια (working capitals) κατά 700 εκατ. ευρώ περίπου όσο δηλαδή είχε προϋπολογίσει ο διεθνής όμιλος ότι θα εισέπραττε από την αξιοποίηση της μονάδας στη Νιγηρία.
Ωστόσο οι απώλειες δεν είναι μόνο χρηματικές, αλλά ουσιαστικά αναθεωρούν και τον σχεδιασμό αφού η εταιρία παραμένει καθηλωμένη μόνο στη Νιγηρία ενώ θα μπορούσε κάτω από την “μπαγκέτα” των κεντρικών στην Ατλάντα να δημιουργήσει ένα ξεχωριστό κέντρο πωλήσεων στην Αφρική που θα περιλαμβάνει την διάθεση του franchise σε 10 τουλάχιστον πολυπληθή αφρικανικά κράτη.
Η Coca Cola αποτελεί το ισχυρότερο brand name στην Αφρική καθώς η ζήτηση της δεν επηρεάζεται από τα χαμηλά εισοδήματα των κατοίκων των αφρικανικών κρατών. Πλέον, καλείται να αναδιοργανώσει τις πωλήσεις της στην Αφρική με στόχο αυτές να καταλαμβάνουν περίπου το 30-35% επί των παγκόσμιων πωλήσεων που έχει ο όμιλος. Σύμφωνα με τα διεθνή μέσα ενημέρωσης, ο χρόνος προσαρμογής στο νέο σχεδιασμό θα ξεπερνά τον 1 χρόνο γεγονός που ενδεχομένως να επηρεάσει και την μερισματική πολιτική των επόμενων 2 ετών. Αυτό το γεγονός είναι άγνωστο πως θα επηρεάσει τις επενδυτικές πολιτικές των διάφορων funds ανά τον κόσμο που κατέχουν σημαντικά μερίδια στις επιχειρήσεις εμφιάλωσης του αμερικανικού κολοσσού.
[stock-market-overview stockExchange=”ASE” width=”100%” title=”Η μετοχή της Coca Cola 3E” equities=”EEE” indices=”^AGC” commodities=”US” allowSort=”true” includeChart=”true” logoMaxHeight=”20px” logoMaxWidth=”90px” height=”100%”]
Υπάρχουν και πολιτικές πτυχές
Η στρατηγική εξάπλωσης του ιστορικού αμερικανικού ομίλου ήταν πάντοτε σύμφυτη με την αμερικανική εξωτερική πολιτική, όσο και αν αυτό φαίνεται παράξενο. Δεν θα μπορούσε να ήταν διαφορετικά αφού η Coca Cola είναι το μεγαλύτερο αμερικανικό brand name και –σχεδόν- ταυτόσημο με την αστερόεσσα.
δεν είναι άλλωστε τυχαίο, ότι η είσοδος της coca cola σε νέες αγορές αποτελούσε προπομπό ή άμεσο επακόλουθο της εδραίωσης διπλωματικών σχέσεων με τις ΗΠΑ. Αυτό το γνώριζαν καλά και οι Ρώσοι μετά το 1992, όταν ουσιαστικά η κυβέρνηση Γκορμπατσωφ αποφάσισε να βοηθήσει στη διείσδυση στη Ρωσική Κοινοπολιτεία (μία Κοινοπολιτεία 200 εκατ. Πολιτών) της Pepsi, προκειμένου να φρενάρει τον “αμερικανικό επιχειρηματικό ιμπεριαλισμό”.
Η Coca Cola βεβαίως έκανε ρελάνς, παίρνοντας κυρίαρχη θέση στην Κίνα και στην Ινδία που αποτελούν το 40% περίπου του καταναλωτικού κοινού της.
Κάτι αντίστοιχο ισχύει και για την Αφρική, οι χώρες της οποίας, αν και έχουν πολλές φυλετικές και εθνολογικές διαφορές μεταξύ τους, ωστόσο αναγνωρίζουν όλες το διαβόητο αμερικάνικο brand. Για τα αμερικανικά funds η παρουσία της Coca Cola στη Νιγηρία αποτελεί μία “επιχειρηματική, πολιτισμική και πολιτική γέφυρα” του ισχυρού αφρικανικού κράτους με τα αμερικανικά συμφέροντα, η οποία μπορεί να αποδειχθεί και ανάχωμα έναντι της επιθετικής και πολυεπίπεδης εισβολής της Κίνας. Βέβαια, στρατηγικά, η είσοδος και εδραίωση της Coca Cola στη Νιγηρία, καθίσταται πιο σημαντική τώρα, που η ισλαμιστική τρομοκρατική οργάνωση “Μπόκο Χαράμ” έχει εξαπολύσει νέο κύμα βίαιων επιθέσεων, που φτάνουν σε σημείο να απειλήσουν την πολιτική σταθερότητα και ενδεχομένως ακόμα και τη συνοχή της αφρικανικής χώρας.
Πλέον, τα διεθνή funds παρακολουθούν τον τρόπο και στη στρατηγική που θα επιλέξει, τελικά, η Coca Cola για να εδραιώσει την παρουσία και να προωθήσει τα επιχειρηματικά της συμφέροντα στην Αφρική.
