Η ελληνική οικονομία συνεχίζει να κινείται πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, αλλά δεν δείχνει ακόμη ικανή να περάσει σε μια νέα φάση ισχυρής επιτάχυνσης. Αυτό είναι το βασικό μήνυμα της Wood & Company, η οποία βλέπει μια οικονομία σταθερή, αλλά «κολλημένη» σε έναν ρυθμό ανάπτυξης που δεν μεταφράζεται σε πραγματικό άλμα.
Οι εκτιμήσεις του οίκου τοποθετούν την ανάπτυξη στο 2%–2,5% το 2026 και έως 3,2% το 2027. Πρόκειται για επιδόσεις καλύτερες από την Ευρωζώνη, αλλά όχι αρκετές για να αλλάξουν ουσιαστικά το αναπτυξιακό προφίλ της χώρας. Η Ελλάδα δεν υστερεί – αλλά δεν επιταχύνει.
Το διεθνές περιβάλλον προσθέτει ένα ακόμη επίπεδο αβεβαιότητας. Η κρίση στη Μέση Ανατολή δημιουργεί μια αντιφατική συνθήκη: δυνητικό όφελος για τον τουρισμό, αλλά ταυτόχρονα ισχυρές πιέσεις από την ενέργεια και το κόστος ζωής. Η χώρα μπορεί να απορροφήσει μέρος της ζήτησης από πιο «επισφαλείς» προορισμούς, αλλά αυτό δεν αρκεί για να αντισταθμίσει πλήρως το ενεργειακό σοκ.
Το βασικό πρόβλημα παραμένει εσωτερικό. Η κατανάλωση δεν ακολουθεί. Παρά τη βελτίωση της απασχόλησης, τα νοικοκυριά παραμένουν επιφυλακτικά. Ο πληθωρισμός, το υψηλό κόστος ζωής και τα επιτόκια περιορίζουν τη διάθεση για δαπάνες και ενισχύουν την αποταμίευση. Αυτό σημαίνει ότι η εγχώρια ζήτηση εξακολουθεί να μην μπορεί να στηρίξει μια πιο δυναμική ανάπτυξη.
Στον επιχειρηματικό τομέα, η εικόνα είναι καλύτερη – αλλά όχι αρκετή για να αλλάξει το συνολικό αποτέλεσμα. Τα κέρδη αυξάνονται, η πιστωτική επέκταση παραμένει ισχυρή και η ρευστότητα υπάρχει. Ωστόσο, οι ισολογισμοί δεν έχουν ακόμη το βάθος που θα επέτρεπε μια επιθετική επενδυτική στροφή. Το περιθώριο υπάρχει, αλλά δεν ενεργοποιείται πλήρως.
Η εικόνα της οικονομίας
Η ελληνική οικονομία είναι σαφώς πιο ισορροπημένη σε σχέση με το παρελθόν. Οι εξαγωγές έχουν ενισχυθεί, οι επενδύσεις έχουν ανακάμψει και η παραγωγική βάση είναι πιο εξωστρεφής. Όμως αυτό το νέο μοντέλο δεν έχει ακόμη μεταφραστεί σε υψηλότερη ταχύτητα ανάπτυξης.
Ο τουρισμός παραμένει κρίσιμος παράγοντας και πιθανός «βαλβίδα εκτόνωσης» σε περιόδους γεωπολιτικής έντασης. Η Ελλάδα μπορεί να αποδειχθεί σχετικός κερδισμένος από την ανακατανομή της ζήτησης. Ωστόσο, η εξάρτηση από έναν τόσο ευμετάβλητο κλάδο δεν επιτρέπει ασφαλείς προβλέψεις.
Στα θετικά, το δημοσιονομικό προφίλ παραμένει ισχυρό. Το χρέος αποκλιμακώνεται, τα δημόσια οικονομικά εμφανίζουν αντοχές και η φορολογική συμμόρφωση βελτιώνεται. Η πολιτική σταθερότητα λειτουργεί επίσης υποστηρικτικά, μειώνοντας τον επενδυτικό κίνδυνο.
Ωστόσο, το βασικό συμπέρασμα της Wood είναι σαφές: η Ελλάδα έχει βελτιωθεί, αλλά δεν έχει μετασχηματιστεί πλήρως. Οι μεταρρυθμίσεις έχουν προχωρήσει, αλλά δεν έχουν φτάσει στο σημείο που θα άλλαζε ουσιαστικά την ταχύτητα της οικονομίας.
Η χώρα δεν βρίσκεται σε κρίση. Αλλά ούτε σε φάση επιτάχυνσης. Και αυτή η ισορροπία, όσο κι αν φαίνεται ασφαλής, είναι και το βασικό της όριο.
