Η υιοθέτηση εργαλείων τεχνητής νοημοσύνης στην Ελλάδα παραμένει περιορισμένη, όμως όσοι τα χρησιμοποιούν συστηματικά βλέπουν ήδη μετρήσιμα οφέλη, σύμφωνα με τα ευρήματα της έρευνας “Workforce Hopes & Fears 2025” της PwC.
Την ίδια στιγμή, στο επίκεντρο των προτεραιοτήτων των εργαζομένων παραμένουν η εργασιακή ασφάλεια, οι αποδοχές, η εμπιστοσύνη στην ηγεσία και η πρόσβαση σε ευκαιρίες μάθησης.
GenAI: Ανεβαίνει η χρήση, «γράφουν» τα οφέλη στους καθημερινούς χρήστες
Το 43% των εργαζομένων στην Ελλάδα δηλώνει ότι χρησιμοποίησε τεχνητή νοημοσύνη στην εργασία του τον τελευταίο χρόνο, ενώ το 10% χρησιμοποιεί εργαλεία GenAI καθημερινά, ποσοστό σχεδόν διπλάσιο σε σχέση με το 2024. Μεταξύ όσων τα χρησιμοποιούν σε καθημερινή βάση, το 88% αναφέρει αύξηση παραγωγικότητας, το 81% μεγαλύτερη δημιουργικότητα και το 84% βελτίωση της ποιότητας της εργασίας. Επιπλέον, πάνω από 8 στους 10 καθημερινούς χρήστες εκτιμούν ότι η βελτίωση αυτή θα συνεχιστεί και την επόμενη τριετία.
![]({"aperture":"8","credit":"David Lloyd","camera":"Canon EOS 5D Mark III","caption":"Samsung - David Lloyd-7769.jpg","created_timestamp":"1494880352","copyright":"","focal_length":"17","iso":"100","shutter_speed":"2","title":"Samsung - David Lloyd-7769.jpg","orientation":"1"})
Σε επίπεδο στάσης, οι Έλληνες εργαζόμενοι εμφανίζονται περίπου 1,5 φορά πιο πιθανό να αισθάνονται θετικά παρά αρνητικά για την επίδραση της ΤΝ στην εργασία τους, αντιμετωπίζοντάς την περισσότερο ως ευκαιρία παρά ως απειλή – αν και η συνολική εικόνα είναι λιγότερο θετική σε σχέση με τον παγκόσμιο μέσο όρο. Η τεχνολογική αλλαγή, πάντως, κατατάσσεται ως ο δεύτερος σημαντικότερος παράγοντας που αναμένεται να επηρεάσει την εργασία στην Ελλάδα μέσα στην επόμενη τριετία.
Αισιοδοξία με «ταξικές» και ιεραρχικές διαφορές
Περίπου οι μισοί εργαζόμενοι δηλώνουν αισιόδοξοι για το μέλλον του ρόλου τους, ωστόσο η αισιοδοξία δεν κατανέμεται ομοιόμορφα. Το 75% των ανώτατων στελεχών και το 65% των managers εκφράζουν αισιοδοξία, έναντι 45% των μη διευθυντικών στελεχών. Αντίστοιχα, το 56% των διευθυντικών στελεχών και άνω δηλώνει ότι βρίσκει νόημα και ευκαιρίες προσωπικής ανάπτυξης μέσα από την εργασία του, ποσοστό που πέφτει στο 42% στα μη διευθυντικά στελέχη.
Διαφορές καταγράφονται και ως προς το φύλο: οι άνδρες αναφέρουν συχνότερα ότι αισθάνονται έμπνευση και ενθουσιασμό από την εργασία τους, ενώ οι γυναίκες εμφανίζονται πιο πιθανό να βιώνουν κόπωση.
Δεξιότητες: Υπάρχει αυτοπεποίθηση, αλλά όχι αρκετή αναβάθμιση
Επτά στους 10 εργαζόμενους εκτιμούν ότι πάνω από τις μισές σημερινές τους δεξιότητες θα έχουν ουσιαστική αξία και τα επόμενα τρία χρόνια. Παρ’ όλα αυτά, μόλις το 49% δηλώνει ότι ανέπτυξε νέες δεξιότητες τον τελευταίο χρόνο, εικόνα που δείχνει «κενό» ανάμεσα στην ανάγκη προσαρμογής και στη συστηματική επένδυση στη μάθηση.
Ενδιαφέρον εύρημα είναι ότι στους καθημερινούς χρήστες GenAI το ποσοστό όσων απέκτησαν νέες δεξιότητες ανεβαίνει στο 65%, κάτι που ενισχύει τη σύνδεση μεταξύ υιοθέτησης τεχνολογίας και συνεχούς μάθησης. Παράλληλα, μόνο το 48% των εργαζομένων δηλώνει ότι έχει πρόσβαση στους πόρους μάθησης και ανάπτυξης που χρειάζεται για να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της δουλειάς του – επίδοση χαμηλότερη από τον παγκόσμιο μέσο όρο.
Εμπιστοσύνη: Πιο ψηλά στον άμεσο προϊστάμενο, πιο χαμηλά στην κορυφή
Η εμπιστοσύνη εμφανίζεται ισχυρότερη στη σχέση εργαζομένου-άμεσου προϊσταμένου: το 51% δηλώνει ότι εμπιστεύεται τον άμεσο προϊστάμενό του, ενώ για την ανώτατη διοίκηση το ποσοστό διαμορφώνεται στο 41%. GenZ και Millennials εμφανίζονται πιο επιφυλακτικοί στο να εκφράζουν ανοιχτά τις απόψεις τους στους προϊσταμένους τους.
Η οικονομική κατάσταση λειτουργεί ως «φίλτρο» εμπιστοσύνης: από όσους δυσκολεύονται να καλύψουν τα καθημερινά έξοδα, το 46% λέει ότι εμπιστεύεται τον προϊστάμενό του. Το ποσοστό ανεβαίνει στο 51% για όσους τα βγάζουν πέρα οριακά και φτάνει στο 60% για όσους δηλώνουν οικονομική άνεση. Η ίδια τάση αποτυπώνεται και σε πιο ποιοτικά στοιχεία ηγεσίας (τήρηση υποσχέσεων, ενδιαφέρον, υποστήριξη, ενθάρρυνση ανοιχτής επικοινωνίας).
Εργασιακή ασφάλεια και αποδοχές: Σταθερά οι ισχυρότεροι «μοχλοί»
Η εργασιακή ασφάλεια και οι αποδοχές παραμένουν οι βασικότεροι παράγοντες παρακίνησης στην Ελλάδα. Το 84% των εργαζομένων δηλώνει ότι ένα «λογικό επίπεδο εργασιακής ασφάλειας» είναι σημαντικό, επιβεβαιώνοντας το βάρος της σταθερότητας σε ένα απαιτητικό οικονομικό περιβάλλον.
Η οικονομική ασφάλεια «μεταφράζεται» και σε μεγαλύτερη δέσμευση: μεταξύ όσων αισθάνονται οικονομικά ασφαλείς, το 63% δηλώνει ότι ανυπομονεί να πάει στη δουλειά, το 79% αισθάνεται περήφανο για τη δουλειά του και το 71% δηλώνει πρόθυμο να προσφέρει περισσότερα από όσα απαιτεί ο ρόλος του. Για όσους δυσκολεύονται να καλύψουν τους λογαριασμούς τους, τα αντίστοιχα ποσοστά είναι χαμηλότερα (50%, 66% και 62%).
Η συνολική εικόνα
Το μήνυμα των ευρημάτων είναι διπλό: η ΤΝ μπορεί να λειτουργήσει ως επιταχυντής παραγωγικότητας και αναβάθμισης δεξιοτήτων, όμως η ευρεία υιοθέτησή της στην Ελλάδα δεν έχει ακόμη «περάσει» σε μαζική κλίμακα. Παράλληλα, οι εργαζόμενοι ζητούν πιο απτά θεμέλια εμπιστοσύνης, ουσιαστική πρόσβαση σε μάθηση και σαφή αίσθηση ασφάλειας – στοιχεία που, όπως δείχνουν τα δεδομένα, επηρεάζουν άμεσα το engagement, την απόδοση και την ανθεκτικότητα των οργανισμών σε μια περίοδο αλλαγών.
