Στα χέρια των δικαστικών Αρχών βρίσκεται πλέον το πόρισμα του αρμόδιου εργαστηρίου του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου για τον διαβρωμένο σωλήνα από τον οποίο διέρρευσε προπάνιο, πριν από τη φονική έκρηξη στο εργοστάσιο Βιολάντα.
Η έκθεση συντάχθηκε περίπου δύο εβδομάδες μετά την παραλαβή του σωλήνα μήκους 7,5 μέτρων και αναμένεται να διαβιβαστεί στη ΔΑΕΕ και στον ανακριτή που χειρίζεται την υπόθεση στα Τρίκαλα.
Όπως αναφέρει το ΕΡΤnews στο επίμαχο τμήμα του σωλήνα εντοπίζονται οπές μικρότερου και μεγαλύτερου βάθους σε όλο του το μήκος, με διατρήσεις σε πολλά σημεία κατά μήκος των 7,5 μέτρων. Τα ευρήματα ελέγχθηκαν και με μικροσκόπιο στα εργαστήρια του ΕΜΠ.
Το κεντρικό ζήτημα, σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία, αφορά τον τρόπο εγκατάστασης: ο σωλήνας τοποθετήθηκε υπόγεια χωρίς άμμο, χωρίς πίσσα και χωρίς την απαραίτητη αντιδιαβρωτική προστασία. Η επιλογή υλικού φέρεται να ήταν σωστή (χάλυβας), όμως η προστασία του στην πράξη αποδεικνύεται καθοριστική.
Η διάβρωση εκτιμάται ότι εξελισσόταν από την πρώτη στιγμή της υπογειοποίησης, με ρυθμό περίπου 0,3 χιλιοστά τον χρόνο, όταν το αρχικό πάχος της σωλήνωσης ήταν 2,7 χιλιοστά. Με άλλα λόγια, δεν πρόκειται για ένα «ξαφνικό» συμβάν, αλλά για μια βλάβη που αφήνεται στην τύχη της μέχρι να γίνει μη αναστρέψιμη.
Και κάπου εδώ μπαίνει το ερώτημα που δεν γίνεται να μείνει αναπάντητο: αν το πρωτόκολλο για υπογειοποιημένους σωλήνες προβλέπει δοκιμή της υπογειοποίησης ανά πέντε χρόνια και έλεγχο του συγκεκριμένου σημείου, ποιος έκανε τον έλεγχο, πότε και με τι αποτέλεσμα; Γιατί, όπως προκύπτει, ένας έγκαιρος επιτόπιος έλεγχος και η έγκαιρη αναγνώριση της διαρροής προπανίου θα μπορούσαν να αλλάξουν την κατάληξη.
