Οι μεγάλες εταιρικές αφερεγγυότητες έκλεισαν το 2025 σε υψηλό δεκαετίας, σύμφωνα με την Allianz Research. Η χρονιά μέτρησε 475 περιπτώσεις (μία κάθε 18 ώρες), με το τελευταίο τρίμηνο να συγκεντρώνει το μεγαλύτερο μέρος της επιδείνωσης, καθώς οι υποθέσεις έφτασαν τις 147 -μια ένδειξη ότι η πίεση δεν ήταν στιγμιαία, αλλά κλιμακώθηκε όσο πλησίαζε το φινάλε.
Το φαινόμενο δεν είναι μεμονωμένο ούτε περιορίζεται σε μία αγορά. Οι συνολικές επιχειρηματικές αφερεγγυότητες διεθνώς συνέχισαν να ανεβαίνουν το 2025, παρά το γεγονός ότι σε αρκετές χώρες τα επίπεδα ήταν ήδη υψηλά.
Η Ευρώπη έχει κεντρικό ρόλο σε αυτή την εικόνα, με τη Δυτική Ευρώπη να ξεχωρίζει ως «πρωταγωνιστής» στον αριθμό μεγάλων περιπτώσεων.
Την ίδια στιγμή, οι πιο «μεγάλες» χρεοκοπίες -σε μέγεθος και αποτύπωμα- δεν εντοπίζονται μόνο στην Ευρώπη: η Αμερική και η Κίνα κρατούν σημαντικό κομμάτι των πιο βαριών υποθέσεων, κάτι που δείχνει πόσο διεθνές έχει γίνει το ρίσκο.
Αυτό που αλλάζει την ανάγνωση της συγκυρίας είναι ότι πλέον δεν κινδυνεύουν μόνο οι «μικροί». Οι μεγάλες εταιρίες αποδεικνύονται ευάλωτες σε ένα περιβάλλον με συνεχείς ανατροπές: γεωπολιτικοί κραδασμοί, αλλαγές στις εμπορικές ροές, ακριβότερη χρηματοδότηση και, ταυτόχρονα, ένας ψηφιακός μετασχηματισμός που πιέζει παραδοσιακά μοντέλα λειτουργίας και αναγκάζει επιχειρήσεις να αλλάζουν γρήγορα ταχύτητα.
Όταν μια μεγάλη εταιρία πέφτει, συχνά δεν πέφτει μόνη της. Αφήνει πίσω καθυστερήσεις πληρωμών, ακυρωμένα συμβόλαια και ένα ντόμινο που μπορεί να χτυπήσει προμηθευτές, υπεργολάβους και συνεργαζόμενες επιχειρήσεις.
Σε επίπεδο κλάδων, οι περισσότερες μεγάλες αφερεγγυότητες καταγράφονται σε υπηρεσίες, λιανεμπόριο και κατασκευές – τομείς με πολλούς μεγάλους παίκτες και έντονη έκθεση στον κύκλο της κατανάλωσης, των επιτοκίων και του κόστους. Ωστόσο, πίσω από αυτή την «τριάδα» διακρίνονται και πιο σιωπηλές ρωγμές. Στην Ευρώπη ειδικά, δυναμώνει η πίεση σε χημικά, μέταλλα, μηχανήματα/εξοπλισμό και αυτοκινητοβιομηχανία, αλλά και σε κλάδους τεχνολογίας όπως computers & telecom και ηλεκτρονικά, καθώς και στα κλωστοϋφαντουργικά.
Για το 2026 και το 2027, η Allianz δεν περιγράφει μια γρήγορη εκτόνωση. Η εικόνα παραπέμπει περισσότερο σε παρατεταμένη περίοδο αυξημένης έντασης, όπου ο κίνδυνος μη πληρωμών από αγοραστές και οι διακοπές στην εφοδιαστική αλυσίδα θα παραμένουν ένα καθημερινό ενδεχόμενο. Με άλλα λόγια, η αγορά δεν καλείται απλώς να κοιτάξει τα νούμερα, αλλά να αντέξει τη διάρκειά τους.
