Συνθήκες που παραπέμπουν σε όργιο κερδοσκοπίας καταγράφονται στη λιανική στην Ελλάδα, καθώς οι σοκολάτες συνεχίζουν να πωλούνται σε δυσθεώρητα υψηλές τιμές παρά την κατάρρευση των τιμών του κακάο διεθνώς από τις αρχές του έτους.
Τα φαινόνεμα της ακρίβειας που παρατηρούνται στην ελληνική λιανική αγορά και δεν αντιμετωπίζονται θεσμικά έχουν ανέλθει πλέον σε βαθμό πρόκλησης, καθώς το πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα μειώνεται και οι αυξήσεις στις δαπάνες στέγασης και διαβίωσης οδηγούν σε υποβάθμιση ποιότητας ζωής.
Ενώ οι διεθνείς τιμές του κακάο έχουν υποχωρήσει μεσοσταθμικά 60% από τις αρχές του έτους, οι τιμές πώλησης της σοκολάτας στα ελληνικά σούπερ μάρκετ και στο Lildl Hellas παραμένουν σε εξοργιστικά υψηλά επίπεδα.
Στην Ελλάδα, παρατηρείται και ένα ακόμη ζήτημα: Η πώληση χειρότερου ποιοτικά προϊόντος, καθώς για τη βελτίωση των περιθωρίων κέρδους πολλές από τις πλάκες σοκολάτας που πωλούνται στα ράφια όλων των σούπερ μάρκετ τις ημέρες των Χριστουγέννων στην Ελλάδα δεν θεωρούνται σοκολάτες, με βάση τις νομικές απαιτήσεις, αλλά επιδόρπια, καθώς δεν πληρούν τις προδιαγραφές επαρκούς περιεκτικότητας σε κακάο. Το ίδιο ισχύει και για πολλά ακόμη σκευάσματα.
Στις 6.000 ο τόνος από 12.000
Σύμφωνα με μελέτη της Coface, της 3ης μεγαλύτερη ασφαλιστικής πιστώσεων στον κόσμο, οι τιμές του κακάο καταποντίστηκαν από τον Ιανουάριο του 2025 μέχρι και το Δεκέμβριο, σημειώνοντας ρεκόρ πτώσης. Η Coface αποδίδει την άνοδο της τιμής του κακάο που σημειώθηκε τον περασμένο χρόνο στους κανονισμούς ελέγχων της Ευρωπαϊκής Ενωσης και στην κερδοσκοπία των αγορών.
Μετά από δύο χρόνια ανόδου, το 2025 οι τιμές του κακάο επανήλθαν από 12.000 δολάρια ο τόνος στα τέλη του 2024, στα 5.000 δολάρια τον Δεκέμβριο του 2025. Η πτώση ξεπερνά το 60% και αποδίδεται στις αισιόδοξος προβλέψεις για τη συγκομιδή στην Ακτή Ελεφαντοστού και στο τέλος χρόνου της κερδοσκοπίας.

Γεωγραφική συγκέντρωση
Παρόλο που οι επιπτώσεις του Ελ Νίνιο και του ιού των βλαστών έχουν υποχωρήσει, τα προβλήματα που ξεκίνησαν το 2024 στον (αν)εφοδιασμό υφίσταναι. Οι φυτείες κακάο γερνούν, οι επενδύσεις παραμένουν περιορισμένες και η παραγωγή συγκεντρώνεται σε περιοχές συγκεκριμένες. Η Ακτή Ελεφαντοστού και η Γκάνα αντιπροσωπεύουν μαζί σχεδόν το 60% της παγκόσμιας παραγωγής, ποσοστό που αυξάνεται στο 70% αν συμπεριληφθεί και υπόλοιπη Δυτική Αφρική. Ο τομέας του κακάο είναι επομένως ευάλωτος σε οποιαδήποτε διακοπή του εφοδιασμού από αυτήν την περιοχή.
Κανονισμοί ΕΕ
Η Δυτική Αφρική παραμένει κυρίαρχη, αλλά η Λατινική Αμερική, ιδίως ο Ισημερινός, στοχεύει να ξεπεράσει την Γκάνα έως το 2027, στοχεύοντας τους 650.000 τόνους παραγωγής κακάο ετησίως. Οι πρωτοβουλίες ιχνηλασιμότητας που επιβάλλει η ΕΕ και ο μηχανισμός Τιμής Αναφοράς (PRRD), που ορίζουν ελάχιστη τιμή παραγωγού 3.408 δολάρια/τόνο στην Γκάνα και 2.650 δολάρια/τόνο στην Ακτή Ελεφαντοστού – αυξάνουν τις πιέσεις.































