Μέτωπο με τον Κώστα Βαξεβάνη και τμήμα του παλαιού ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται ότι ανοίγει συνειδητά ο Αλέξης Τσίπρας, επ αφορμής της δημοσίευσης αποσπασμάτων από το… αδημοσίευτο ακόμα βιβλίο του, από την εφημερίδα Documento, για τα οποία προσέφυγε δικαστικά και κέρδισε ο οίκος Gutenberg.
Το δικαστικό σκέλος αποτελεί όμως τη μια όψη του νομίσματος. Μπορεί την προσφυγή να έκανε ο οίκος Gutenberg αλλά αυτή έγινε με τη σύμφωνη γνώμη του Αλέξη Τσίπρα. Από την άλλη πλευρά ήταν η εφημερίδα Documento και ο εκδότης της Κώστας Βαξεβάνης, από τους ανθρώπους που συμπορεύτηκαν με τον πρώην πρωθυπουργό και που βρέθηκε εντός του συστήματος εξουσίας του ΣΥΡΙΖΑ πριν και μετά.
Ο Κώστας Βαξεβάνης έχει εμφανιστεί πλέον ασκώντας διρμύα κριτική στον Αλέξη Τσίπρα για μια σειρά από θέματα, ενώ κατά πολλούς κινείται κοντά στην ομάδα του Νίκου Παππά και στον Παύλο Πολάκη.
Με δεδομένο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται σε διαδικασία ανασυγκρότησης, χωρίς εχέγγυα και ότι έχει αποφασίσει κεντρικά να μην αντιπαρατεθεί με τον Αλέξη Τσίπρα, οι εξελίξεις γύρω από το βιβλίο του, η σύγκρουση Τσίπρα – Βαξεβάνη αποτελεί σαφή ένδειξη αλλαγής ισορροπίών. Αν και είναι νωρίς και λείπουν πολλά δεδομένα για την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων, τέτοιες κινήσεις έχουν ιδιαίτερο πολιτικό βάρος.
Ακόμα δεν μπορεί να πει κανείς αν πρόκειται για σύγκρουση επανοριοθέτησης σχέσεων, ή για δομική αντιπαράθεση που στόχο έχει να στείλει μήνυμα ότι ο Αλέξης Πρωθυπουργός έχει κάνει το reality check και -όπως προκύπτει και από τα αποσπάσματα του βιβλίου του- δεν θέλει να συγκρουστεί με το μιντιακό κατεστημένο, αλλά να βρει νέο modus vivendi και modus operandi.
Για τον σχηματισμό πληρέστερης εικόνας να σημειωθεί ότι ο Αλέξης Τσίπρας έχει βρει στήριξη τόσο από τον Βαγγέλη Μαρινάκη, όσο και από τον Δημήτρη Μελισσανίδη. Ο πρώτος έχει αγοράσει τον τίτλος της Ελευθεροτυπίας την οποία εξετάζει να επανεκδόσει -όχι όμως μέσα από την Alter Ego Media- και ο δεύτερος εξαγόρασε την Εφημερίδα των Συντακτών λίγο πριν το rebranding του Αλέξη Τσίπρα.
Οι εξελίξεις αποκαλύπτουν τη μεγάλη ρευστότητα του σκηνικού στην Αριστερά και είναι ενδεικτικές των πόνων της γέννησης του νέου πολιτικού φορέα που προωθεί ο Αλέξης Τσίπρας.
Πολλά εξ αυτών ήταν ορατά από την πρώτη ομιλία του Αλέξη Τσίπρα στο συνέδριο του συνεδρίου του Economist που συνδιοργάνωνε το PowerGame του Γιάννη Κουρτάκη στη Θεσσαλονικη ως προοίμιο στη ΔΕΘ. Εκεί, όπως είχε επισημάνει το Crisis Monitor, η ομιλία του πρώην πρωθυπουργού ήταν σχεδόν αδιάφορη, τουλάχιστον για το ευρύ κοινό. Ο πρώην πρωθυπουργός όμως απευθυνόταν σε ειδικό κοινό: Στην πολιτική, θεσμική και επιχειρηματική ελίτ της χώρας και στο εξωτερικό, όπου έστελνε μήνυμα ότι στόχος της επανεμφάνησής του δεν είναι πολιτική ρήξη, αλλά η διαχειριστική αλλαγή με συνέπεια, συνοχή και σταθερότητα.
Υπ’ αυτό το πρίσμα, η νέα σύγκρουση -μέσω ενδιαμέσων- με τον Κώστα Βαξεβάνη θα μπορούσε να ενταχθεί στην εμπέδωση των δηλώσεών του με έργα, στην πρώτη ευκαιρία.
Πάντως, δύσκολα θα μπορούσε ένα τέτοιο συμβάν να αποτελεί έκφανση μιας διαφωνίας για τα πνευματικά δικαιώματα και τον χρόνο δημοσιοποίησης ή για την κριτική. Τα αίτια, όπως και οι συνέπειες μοιάζουν βαθιά πολιτικά.
