Το διάγραμμα με συνεχή updates του Polιtico έχει πλάκα. Μακροπρόθεσμα το Politico θα δικαιωθεί- αρκεί να μην είναι τόσο πολύ μακροπρόθεσμα κι έχουμε πεθάνει όλοι από τους φόρους.
Για την ώρα το διάγραμμα δείχνει ότι οι ΗΠΑ έχουν 163,9% περισσότερα έσοδα από τους δασμούς σε σχέση με πέρυσι την ίδια εποχή, που μεταφράζεται σε συνολικές εισπράξεις 196,5 δισ. δολάρια από φόρους εισαγωγών μέχρι τις 21 Οκτωβρίου. Δηλαδή 122 δισεκατομμύρια δολάρια περισσότερα από την ίδια περίοδο πέρυσι.
Το διάγραμμα που δείχνει αυτά και άλλα, ακολουθεί τα στοιχεία του μοντέλου προϋπολογισμού (Budget Model), της διάσημης σχολής του Penn Wharton στο Πανεπιστήμιο της Pennsylvania. Για την ιστορία, φοίτησαν εκεί μεταξύ άλλων ο διάσημος επενδυτής Warren Buffett που δεν πήρε πτυχίο, ο Elon Musk και κυρίως ο Donald Trump που εμφανίζονται και οι δύο να έχουν πάρει bachelor στην οικονομία.
Ακόμα ο John Sculley πρόεδρος της PepsiCo και της Apple που είχε εκπαραθυρώσει το Steve Jobs από την εταιρία του και είχε επιτυχία μέχρι να απολυθεί 10 χρόνια αργότερα με τη σειρά του κι αυτός. Ο Robert S. Kapito ιδρυτής και πρόεδρος της BlackRock αποφοίτησε επίσης και αρκετοί άλλοι. Διαφορετικά πρόσωπα για το οποία μπορεί να έχει κανείς διαφορετική γνώμη.
Σύμφωνα με το μέσον, η ανάγνωση του γραφήματος προσφέρει ενδείξεις για αυτά που θα δούμε.
Το δασμολογικό καθεστώς του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ έχει αυξήσει τα έσοδα από τους εισαγωγείς που πρέπει να πληρώσουν υψηλότερους δασμούς – και οι ΗΠΑ έχουν πλέον δημιουργήσει 163,9% περισσότερα έσοδα από αυτούς μέχρι στιγμής φέτος σε σύγκριση με πέρυσι.
«Αλλά αρκεί αυτό για να αντικαταστήσει τον φόρο εισοδήματος ως κύρια πηγή χρηματοδότησης για την ομοσπονδιακή κυβέρνηση, όπως έχουν υποστηρίξει αξιωματούχοι της κυβέρνησης Τραμπ;»
Πολύ αμφιβάλλουμε και όπως αναφέρεται, «αυτό εξακολουθεί να είναι πολύ χαμηλότερο από τα 2,4 τρισεκατομμύρια δολάρια που εισπράχθηκαν από ομοσπονδιακούς φόρους εισοδήματος πέρυσι».
Αλλά η τρέχουσα διαφορά στα έσοδα από δασμούς σε ετήσια βάση είναι μόνο ένα μέρος της ιστορίας. Οι υψηλοί δασμοί μπορούν να προκαλέσουν τεράστιες αυξήσεις στα έσοδα που αργότερα όμως σταθεροποιούνται καθώς αλλάζουν τα εμπορικά πρότυπα και οι επιχειρήσεις επιδιώκουν να μειώσουν το κόστος κατά μήκος των αλυσίδων εφοδιασμού τους.
«Αλλά με τον Τραμπ να προσπαθεί να ανατρέψει το παγκόσμιο status quo, υπάρχουν πολλά που πρέπει να προσέξουμε. Παρόλο που έχει δοθεί μεγάλη προσοχή στην προσπάθεια του προέδρου να επιβάλει – και στη συνέχεια να σταματήσει – μια σειρά από απότομους «αμοιβαίους» δασμούς εναντίον δεκάδων χωρών, τα εμπορικά εμπόδια που έχει διατηρήσει ποτέ δεν έφτασαν σε τόσο υψηλά επίπεδα εδώ και έναν αιώνα. Τα πράγματα είναι ακόμη πιο περίπλοκα μετά την κλιμάκωση των αντιπαραθέσεων του Τραμπ με την Κίνα, τον τρίτο εμπορικό εταίρο της Αμερικής».
Πως λειτουργεί
Το κλειδί για την κατανόηση του διαγράμματος είναι η κλίση μεταξύ διαδοχικών μηνών που συγκρίνουν τα έσοδα σε ετήσια βάση ή και ημερών. Αν η κλίση είναι αρνητική, θα ήταν ένα σημάδι ότι οι αυξανόμενοι δασμοί έχουν μειώσει τη ζήτηση για εισαγωγές σε σημείο που επιδρά περισσότερο από τα αυξημένα έσοδα των δασμών.
Πιθανοί λόγοι για αυτό είναι η αντίδραση των καταναλωτών στις υψηλότερες τιμές οι αγορές φθηνότερων προϊόντων ή μεγαλύτερη χρονική απόσταση μεταξύ των αγορών που κάνουν οι καταναλωτές. «Αν τα πράγματα παραμείνουν έτσι μακροπρόθεσμα, θα καταλήξουμε να κερδίζουμε λιγότερα χρήματα από τους δασμούς από ότι πριν ο Τραμπ αυξήσει τους δασμούς σε μια ολόκληρη σειρά αγαθών».
Αν η κλίση παραμείνει ανοδική, με μεγάλες μηνιαίες αιχμές και συνεχώς προοδευτικές καθημερινές αυξήσεις με την πάροδο του χρόνου, είναι σημάδι ότι οι ΗΠΑ εισπράττουν περισσότερα χρήματα και τα αυξημένα έσοδα από τους δασμούς, αντισταθμίζουν με το παραπάνω, οποιαδήποτε μειωμένη ζήτηση για εισαγωγές.
Για την ώρα έχουμε ήδη αρνητική απόκλιση σε δύο μήνες. Τον Ιούλιο έναντι του Ιουνίου φέτος και τον Σεπτέμβριο έναντι υο Αυγούστου. Μόνο που ο Τραμπ βάζει και βγάζει δασμούς οπότε η εικόνα δεν είναι ξεκάθαρη…
