Με λόγια βαθιά φορτισμένα ηθικά και πνευματικά, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος καταδίκασε απερίφραστα τη βία και την απανθρωπιά που εξελίσσονται στη Λωρίδα της Γάζας. Μιλώντας για «σκηνές φρίκης» και «ντροπή για το γένος των ανθρώπων», αναφέρθηκε στις εικόνες των αμάχων, των παιδιών που πεθαίνουν από την πείνα και των αιχμαλώτων που αναγκάζονται να σκάψουν οι ίδιοι τους τάφους τους, υπογραμμίζοντας ότι πρόκειται για πλήγμα στην ίδια την ανθρώπινη υπόσταση.
Η αναφορά του Πατριάρχη έγινε την Τρίτη 5 Αυγούστου, κατά την τελετή αγιασμού των θυρανοιξίων της ανακαινισμένης σκήτης της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Χριστού στη Χάλκη των Πριγκηποννήσων, όπου και χοροστάτησε στον Μέγα Εσπερινό. Στο κήρυγμά του, ο Παναγιώτατος υπενθύμισε τον ρόλο της Εκκλησίας ως φορέα ελπίδας και πνευματικής μεταμόρφωσης, παρά τις αντίξοες ιστορικές συνθήκες.
«Η Εκκλησία δεν εγκαταλείπει ποτέ την ελπίδα», τόνισε χαρακτηριστικά. «Ο κόσμος δεν μεταμορφώνεται με τη βία, ούτε με πολέμους. Μεταμορφώνεται από τους λίγους, τους διακριτικούς αλλά ουσιαστικούς, τους αγίους. Από τη “μικρά ζύμη”, η οποία “όλον το φύραμα ζυμοί”». Με τη βιβλική αυτή αναφορά, ο Πατριάρχης υπογράμμισε τη σημασία του πνευματικού παραδείγματος και της αθόρυβης θυσιαστικής προσφοράς, απέναντι στην ωμότητα και την απελπισία της σύγχρονης πραγματικότητας.
Αναφερόμενος στην ανακαίνιση του ιστορικού ναϋδρίου, ο Οικουμενικός Πατριάρχης σημείωσε ότι αποτελεί πράξη μαρτυρίας και ελπίδας: «Η Εκκλησία καλείται να είναι μεταμορφωμένη για να μπορεί να μεταμορφώσει τον κόσμο». Τόνισε ότι οι Ρωμηοί Ορθόδοξοι ουδέποτε μέτρησαν την αξία τους με αριθμούς, αλλά με το φως της πίστης και της προσφοράς: «Ουκ εν τω πολλώ το ευ, αλλ’ εν τω ευ το πολύ».
Με συγκίνηση αναφέρθηκε και στον ευεργέτη της ανακαίνισης, Δρ. Στέφανο Γιαλουράκη και τη σύζυγό του Άννα, οι οποίοι ανέλαβαν εξ ολοκλήρου το κόστος της εκ βάθρων αποκατάστασης της σκήτης. Η σκήτη αυτή –γνωστή και ως «του Μακαρίου»– στάθηκε σιωπηλός μάρτυρας των δοκιμασιών που υπέστη η ρωμιοσύνη της Πόλης, κυρίως κατά τον 20ό αιώνα, ενώ οι δυσκολίες της συνεχίστηκαν μέχρι και τα τελευταία χρόνια.
«Τίποτε μεγάλο δεν επιτεύχθηκε ποτέ χωρίς αγάπη και χωρίς θυσίες», κατέληξε ο Παναγιώτατος, απευθύνοντας κάλεσμα προς κάθε χριστιανό να μεταμορφωθεί προσωπικά και να γίνει φωτεινό παράδειγμα σε έναν κόσμο σκοτεινό, πληγωμένο από τη βία και την απανθρωπιά.
