Την προληπτική εκκένωση του κυβερνητικού σχήματος από τους εύφλεκτους -αν όχι ήδη φλεγόμενους” υπουργούς και στελέχη, αποφάσισε το Μαξίμου, προκειμένου να περιοριστεί απριόρι η οποιαδήποτε ζημιά στο ήδη φθαρμένο προφίλ του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη.
Η πολιτική κρίση που ξέσπασε από το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ δημιουργεί πλέον δυσβάσταχτο για τον πρωθυπουργό, καθώς η κυβέρνηση φαίνεται να μην μπορεί να ελέγξει τη δυναμική της κλιμάκωσής του, ενώ βρίσκεται σε ευθεία αντιπαράθεση με την Ευρωπαία Εισαγγελέα.
Το Crisis Monitor είχε εγκαίρως επισημάνει ότι οι κρίσεις που παράγει η κυβέρνηση είναι περισσότερες από αυτές που μπορεί να αντέξει το πολιτικό κεφάλαιο του πρωθυπουργού, σηματοδοτώντας τη δρομολόγηση ραγδαίων πολιτικών εξελίξεων, οι οποίες ήρθαν σε μερικές μόνο ώρες.
Σε πολιτική δίνη βυθίζει την κυβέρνηση το σκάνδαλο διασπάθισης δημοσίου χρήματος που ερευνά η Ευρωπαϊκή Εισαγγελεία στον ΟΠΕΚΕΠΕ, το οποίο επικάθεται όμως σε σειρά προηγούμενων σκανδάλων και εν μέσω προσπάθεια επικοινωνιακού και δημοσκοπικού turnaround της κυβέρνηση με στόχο την επανάκαμψη του Κυριάκου Μητσοτάκη με κοινωνικό πρόσημο στη ΔΕΘ τον Σεπτέμβριο.
Το Μαξίμου, αφού ανέλυσε τα δεδομένα που δημιουργεί η πολιτική συγκυρία και επιχειρώντας να ελαχιστοποιήσει τη ζημιά στο προφίλ του πρωθυπουργού, αποφάσισε να καρατομήσει τέσσερα κυβερνητικά στελέχη εν μέσω θέρους και λίγο πριν την έναρξη των θερινών τμημάτων της Βουλής, ώστε να εκμεταλλευτεί τη θερινή ραστώνη και να αποφύγει την ανάλωση πολιτικού κεφαλαίου του πρωθυπουργού για την ενεργητική διαχείριση της κρίσης.
Δεν είναι όμως η πρώτη κρίση, καθώς συμπίπτει με την ενεργοποίηση του τουρκολυβικού Μνημονίου με την υπογραφή MoU μεταξύ των κρατικών εταιριών των δύο χωρών, που κατέστη εφικτή μετά την προσέγγιση Ερντογάν – Χαφτάρ που συνέβη “κάτω από τη μύτη” του ΥΠΕΞ και της ΕΥΠ, παράλληλα με την εκδήλωση της κρίσης με τη Μονή του Σινά στην Αίγυπτο. Αμφότερες οι κρίσεις αυτές υπονομεύουν μείζονα κυβερνητικά στελέχη ενισχύοντας την εικόνα αποσάρθρωσης της κυβέρνησης.
Υπό το πρίσμα των αλληλεπικαλυπτόμενων κρίσεων, εντείνεται το πολιτικό ρίσκο και πολλαπλασιάζονται οι κίνδυνοι για την οικονομία και τη διεθνή εικόνα και το αποτύπωμα της Ελλάδας. Οι διεθνείς οίκοι -που από καιρό εγείρουν ζήτημα μεταρρυθμιστικής κόπωσης και πολιτικής βούλησης- πλέον αναμένεται να “ταμπουρωθούν” πίσω από τις επιφυλάξεις που δημιουργεί η έκρηξη πολιτικού ρίσκου.
Μάλιστα, με δεδομένη την παγκόσμια γεωπολιτική αβεβαιότητα και γεωοικονομική ρευστότητα, η έξαρση του πολιτικού ρίσκου στην Ελλάδα δημιουργούν προϋποθέσεις εκτροχιασμού της κυβερνητικής αμαξοστοιχίας. Ενδεικτική των κινδύνων που αναδύονται είναι η πρόσφατη σύγκρουση Άδωνι Γεωργιάδη – Νίκου Δένδια για τον χειρισμό του τουρκολυβικού Μνημονίου και των απολήξεών του που οδηγεί σε δημιουργία τετελεσμένων και την παραγωγή αποτελεσμάτων.
