Στη δύση ενός ακόμη ταραχώδους κεφαλαίου για την Julius Baer, ο Στέφαν Μπόλινγκερ, με προέλευση τη Γουόλ Στριτ και φρέσκια προσέγγιση, αναλαμβάνει να βγάλει την ιστορική ελβετική τράπεζα από τη σκιά των σκανδάλων. Στην πρώτη του κιόλας ημέρα ως διευθύνων σύμβουλος, προσκάλεσε τους εργαζόμενους να εκφράσουν ελεύθερα τις ανησυχίες τους. Η απάντηση ήρθε μαζική: πάνω από 1.000 email, αποκαλύπτοντας το βαθύ αίσθημα ανησυχίας και την ανάγκη για αλλαγή εντός του οργανισμού.
Ο Μπόλινγκερ, πρώην στέλεχος της Goldman Sachs, έφερε μαζί του μια κουλτούρα διαφορετική: έμφαση στην ατομική ευθύνη, στη διαφάνεια και στην απόδοση. Προς αυτή την κατεύθυνση, προχώρησε σε αναδιάρθρωση της διοικητικής ομάδας και εισήγαγε ένα σχήμα συνδιευθυντών για καίριες θέσεις, παρακάμπτοντας την ελβετική λογική της συναίνεσης που κυριαρχούσε ως τώρα. Ωστόσο, πέντε μήνες μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, η μεταρρυθμιστική του ορμή βρίσκει εμπόδια: εσωτερικές αντιστάσεις, παλιές πληγές και ρυθμιστικοί έλεγχοι συνεχίζουν να σκιάζουν την πορεία του.
Η υπόθεση Μπένκο -η ζημία 700 εκατ. δολαρίων από την κατάρρευση της αυτοκρατορίας ακινήτων Signa- έχει γίνει εμβληματική της κακής διαχείρισης κινδύνου που θέλει να εξαλείψει η νέα ηγεσία. Το πρόσφατο πρόστιμο για μια παλαιότερη υπόθεση ξεπλύματος χρημάτων και η διαγραφή δανείων ύψους 160 εκατ. ελβετικών φράγκων εντείνουν το βάρος του παρελθόντος, περιορίζοντας τη δυνατότητα για επιστροφή αξίας στους μετόχους και περιπλέκοντας την επίτευξη των στόχων μείωσης κόστους.
Η έλευση του Νόελ Κουίν, πρώην επικεφαλής της HSBC, στη θέση του προέδρου του διοικητικού συμβουλίου αποτελεί μια ακόμα ένδειξη της πρόθεσης ανατροπής του παγιωμένου status quo. Για πρώτη φορά στα χρονικά της, η τράπεζα έχει επικεφαλής που δεν προέρχεται από την Ελβετία. Ο Κουίν, έμπειρος στις εσωτερικές αναδιαρθρώσεις, αναμένεται να ενισχύσει τον Μπόλινγκερ, ο οποίος καλείται να διαχειριστεί πολύπλοκες σχέσεις με επιρροή εντός του οργανισμού.
Η στρατηγική Μπόλινγκερ εστιάζει στη στήριξη των πελατών και των μετόχων, ωστόσο δεν φαίνεται να έχει εδραιωθεί ακόμα εντός της τράπεζας. Οι προσπάθειές του να αλλάξει το σύστημα αμοιβών απέτυχαν, ενώ η φυσική του απουσία από τα γραφεία -λόγω περιοδειών σε Γενεύη, Ασία και Μέση Ανατολή- φαίνεται να ενίσχυσε τη δυσπιστία εντός των τειχών. Ορισμένοι βλέπουν στον νέο CEO έναν μεταρρυθμιστή με όραμα, άλλοι έναν ξένο που δεν κατανοεί την κουλτούρα του οργανισμού.
Ωστόσο, η αγορά δείχνει συγκρατημένη αισιοδοξία: παρά τις συνεχείς αναταράξεις, ο λόγος τιμής προς λογιστική αξία της Julius Baer παραμένει υψηλότερος από της UBS, ένδειξη ότι οι επενδυτές πιστεύουν ακόμη στις προοπτικές της. Ο ίδιος ο Μπόλινγκερ δηλώνει σίγουρος ότι η τράπεζα διαθέτει «το όνομα, τους ανθρώπους και το επιχειρηματικό μοντέλο» για να αξιοποιήσει μελλοντικές ευκαιρίες. Αν καταφέρει να μετασχηματίσει ουσιαστικά την εταιρική κουλτούρα και να αποτινάξει το βάρος των προηγούμενων αποτυχιών, τότε ίσως όντως οδηγήσει την Julius Baer στον στόχο της: να γίνει ο πιο αξιόπιστος διαχειριστής πλούτου στον κόσμο.
