Οι υπουργοί Ενέργειας της Ευρώπης συναντώνται για να συζητήσουν τις εισαγωγές ρωσικού φυσικού αερίου που εξακολουθεί να ρέει στην περιοχή, ακόμη και όταν ο πόλεμος στην Ουκρανία μαίνεται για τρίτο χειμώνα.
Σε μια συνάντηση στο Λουξεμβούργο την Τρίτη, οι υπουργοί από 27 χώρες θα συζητήσουν πόσο προετοιμασμένη είναι η περιοχή για τον χειμώνα, καθώς μια βασική συμφωνία διαμετακόμισης φυσικού αερίου μεταξύ της Μόσχας και του Κιέβου λήγει στις 31 Δεκεμβρίου. Η ανάγκη να διατηρηθεί η ενεργειακή ασφάλεια έχει ήδη αναγκάσει το μπλοκ να αναζητήσει νέες προμήθειες φυσικού αερίου, ανέβασε τις τιμές της ενέργειας και άσκησε πίεση στο δίκτυο της περιοχής.
Η Ευρώπη πρέπει να διατηρήσει τις προσπάθειές της να απομακρυνθεί από τα ρωσικά ορυκτά καύσιμα μειώνοντας την κατανάλωση φυσικού αερίου και δημιουργώντας ταχύτερα μονάδες ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Ο αγωγός της Ουκρανίας είναι μία από τις δύο μόλις εναπομείνασες οδούς προς την Ευρώπη για τις ρωσικές ροές, αλλά οι εξαγωγές υγροποιημένου φυσικού αερίου συνεχίζουν να φθάνουν στις ακτές της Ευρώπης σε αφθονία, αναφέρει το Bloomberg.
«Ορισμένες χώρες έχουν προφανώς εσωτερικά ζητήματα που θολώνουν την κρίση τους και τις εμποδίζουν από μια γρήγορη στροφή», μακριά από το ρωσικό φυσικό αέριο, δήλωσε ο Krzysztof Bolesta, αναπληρωτής υπουργός Κλίματος της Πολωνίας, πριν από τη συνάντηση. «Αλλά έχουν περάσει δυόμισι χρόνια και είναι πραγματικά καιρός να βρούμε μια εναλλακτική λύση».
Οι διαπραγματεύσεις συνεχίζονται για την αντικατάσταση των ροών διαμετακόμισης, αλλά η συμφωνία δεν φαίνεται να πλησιάζει καθώς απομένουν λιγότεροι από τρεις μήνες για την ολοκλήρωση της διαδικασίας. Τόσο το Κίεβο όσο και η Μόσχα έχουν δηλώσει ότι είναι πρόθυμοι να βρουν μια λύση που θα μπορούσε να περιλαμβάνει το Αζερμπαϊτζάν.
Η τελική απόφαση είναι πιθανό να ληφθεί την τελευταία στιγμή ή ακόμη και στις αρχές του επόμενου έτους, σύμφωνα με ανθρώπους με γνώση του θέματος που ζήτησαν να μην κατονομαστούν επειδή οι συζητήσεις είναι ιδιωτικές.
Η Σλοβακία, η οποία μαζί με την Αυστρία είναι ο κύριος πελάτης των ροών διαμετακόμισης, θα ήθελε να συνεχίσει να χρησιμοποιεί τη διαδρομή. Μια επιλογή που συζητείται είναι η αντικατάσταση της Ρωσίας με το Αζερμπαϊτζάν ως προμηθευτή, αλλά οι λεπτομέρειες για το πώς θα λειτουργήσει αυτό παραμένουν ασαφείς. Με περιορισμένη εφεδρική προσφορά, οι εξαγωγές από το Αζερμπαϊτζάν προς την Ευρώπη θα απαιτούσαν ανταλλαγές με τη Ρωσία, γεγονός που καθιστά μια τέτοια συμφωνία πολιτικά αμφίβολη.
Μια άλλη επιλογή θα μπορούσε να δει την SOCAR του Αζερμπαϊτζάν να αναλαμβάνει το ρόλο της Gazprom PJSC και να πωλεί το αέριο στην Ευρώπη ή, η εταιρεία θα μπορούσε να διευκολύνει τη διαμετακόμιση μέσω της Ουκρανίας.
Ο όγκος θα πρέπει να είναι περίπου 10-11 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα για να φτάσει στα επίπεδα που απαιτούνται για την ομαλή μεταφορά μέσω του τεράστιου συστήματος αγωγών της Ουκρανίας, σύμφωνα με τους ανθρώπους. Χαμηλότερα επίπεδα θα σήμαιναν την ανάγκη άντλησης πρόσθετου αερίου, καθιστώντας την επιχείρηση ασύμφορη.
«Είναι απόφαση της Ουκρανίας πώς θα χειριστεί τον αγωγό, οπότε είναι επίσης δική της ευθύνη και δικαίωμά της να το χειριστεί με σωστό και υπεύθυνο τρόπο», δήλωσε τον περασμένο μήνα η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ursula von der Leyen.
Οι σχέσεις μεταξύ της Ρωσίας και της πρώην σοβιετικής δημοκρατίας της Ουκρανίας έχουν επιβαρυνθεί με εντάσεις σχετικά με τη διαμετακόμιση φυσικού αερίου από την πτώση του κομμουνισμού, με τις διαφωνίες να οδηγούν σε δύο διακοπές του εφοδιασμού το 2006 και το 2009.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία βοήθησε στη διαμεσολάβηση για τη σύναψη συμφωνιών μεταξύ των δύο χωρών τις προηγούμενες δεκαετίες, δεν διευκολύνει καμία συνομιλία αυτή τη φορά. Έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι η Ευρώπη μπορεί να αντέξει το τέλος της διέλευσης του ρωσικού φυσικού αερίου μέσω της Ουκρανίας χωρίς να θέσει σε κίνδυνο την ασφάλεια του εφοδιασμού της.
Οι αποθήκες φυσικού αερίου της ΕΕ είναι γεμάτες και οι ροές μέσω της ουκρανικής οδού αντιπροσωπεύουν πλέον λιγότερο από το 5% των προμηθειών της ηπείρου. Ωστόσο, για χώρες όπως η Σλοβακία και η Αυστρία η εύρεση νέων εισαγωγών θα μπορούσε να σημαίνει υψηλότερες τιμές, γεγονός που δεν αρέσει στις κυβερνήσεις.
