Η άνοδος του πολιτικού ρίσκου διεθνώς και στην Ευρώπη ιδιαίτερα, λόγω των επικείμενων ευρωεκλογών είναι λογική και αναμενόμενη, στην Ελλάδα όμως το οι ευρείας κλίμακας κραδασμοί θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε δομικές ανακατατάξεις στο πολιτικό σκηνικό.
Η ελληνική κυβέρνηση, δείχνει να ακούει τα “καμπανάκια” από τους διεθνείς οίκους που κάνουν λόγο για μεταρρυθμιστική κόπωση και αντιστροφή μνημονιακών πολιτικών. Η προσπάθεια όμως αναθέρμανσης της μεταρρυθμιστικής ορμής και η στρατηγική των επάλληλων κρίσεων για τη βέλτιστη επικοινωνιακή διαχείρισή τους, ενέχει κινδύνους που δεν είναι πάντα ορατοί δια γυμνού οφθαλμού.
Η αντιπολίτευση παραμένει κατακερματισμένη, χωρίς σαφή ατζέντα, με αποδυναμωμένα ερείσματα στην κοινωνία και επικοινωνιακή αποδιοργάνωση. Τα χαρακτηριστικά αυτά, δίνουν -προς ώρας- την επικοινωνιακή κυριαρχία στην κυβέρνηση, σε δεύτερη φάση, όμως, και με την ακρίβεια να δοκιμάζει την κοινωνική συνοχή και μια σειρά από νομοσχέδια και πρωτοβουλίες να “ενοχλούν” περισσότερο τη συντηρητική βάση της ΝΔ από την Αριστερά, δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο ενδυνάμωσης συγκεκριμένων κομμάτων στην ακροδεξιά. Βέβαια, οι Σπαρτιάτες αποσυντίθεται και η Νίκη δεν έχει βρει δυναμική στη δημόσια σφαίρα, η Ελληνική Λύση του Κυριάκου Βελόπουλου όμως, δείχνει να “τσιμπάει” και η δυναμική της αυτή αποτυπώνεται.
Τέτοιες μετακινήσεις μπορεί να θεωρούνται λογικές και αναμενόμενες στις Ευρωεκλογές και διαχειρισιμες στο επόμενο στάδιο, ενόψει εθνικών εκλογών, η αποδυνάμωση όμως του κορμού της Δεξιάς, ενώ η Αριστερά παραμένει κατακερματισμένη και η τάση συντηρητικοποίησης ενισχύεται, θα μπορούσε να οδηγήσει σε επικίνδυνες πολιτικές παλινδρομήσεις στη συνέχεια, κι αν αυτές αποτύχουν σε τρομακτικές πολιτικές επιμιξίες.
Οι νάρκες
Το Μαξίμου επέλεξε, όπως έχουμε κατ επανάληψη επισημάνει, τη στρατηγική των επάλληλων κρίσεων, έτσι να ελέγχει και να τροφοδοτεί κατά το δοκούν την επικοινωνιακή ατζέντα. Γι’ αυτό και ανοίγει ταυτόχρονα με το μέτωπο των αγροτών και την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, ενώ παράλληλα προωθεί το -εσωτερικά διχαστικό- νομοσχέδιο για το γάμο των ομόφυλων.
Στην πραγματικότητα, το Μαξίμου θα προσπαθήσει να επανακτήσει την πολιτική συσπείρωση της ΝΔ μετά τους κραδασμούς που προκαλεί το νομοσχέδιο για την ισότητα στον γάμο. Αυτό θα το κάνει με την υπερψήφιση δύο νομοσχεδίων από την κυβερνητική πλειοψηφία και την επαναφορά της αντιπολίτευσης στην απέναντι πλευρά.
Το υφέρπων πολιτικό κόστος όμως ακόμα κι αν υποβαθμίζεται δεν εξαερώνεται και θα καταγραφεί στις Ευρωεκλογές.
Τα απρόβλεπτα
Τα προβλήματα της κυβέρνησης όμως δεν περιορίζεται εντός των τειχών, αλλά επεκτείνονται και στην Ευρώπη, όπου το ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου για το κράτος Δικαίου, μπορεί να μην παράγει νομικές συνέπειες, αποτελεί όμως σαφές μήνυμα και ενδεικτικό του κλίματος που επικρατεί. Προσφάτως, μάλιστα γερμανικά media και η DW, εγκαλούσαν την Ελλάδα για το προσφυγικό. Η Frontex από την πλευρά της επιρρίπτει ευθύνες στο Λιμενικό Σώμα για το ναυάγιο ανοιχτά της Πύλου με τουλάχιστον 700 νεκρούς μετανάστες.
Αν και η κυβέρνηση γνωρίζει τις νάρκες, καθώς τις έχει αυτοβούλως τοποθετήσει και διαχειρίζεται τον εκρηκτικό μηχανισμό, οι εκρήξεις μπορεί να είναι πρόωρες, ή σε λανθασμένο timing, ενώ υπάρχουν πάντα και τα τυχαία και εν πολλοίς απρόβλεπτα γεγονότα που θα μπορούσαν να προκαλέσουν τον εκτροχιασμό.
