Σε φαύλο κύκλο αυτοτροφοδοτούμενης έντασης φαίνεται ότι εισέρχεται η Ανατολική Ευρώπη, καθώς τόσο η Ρωσία όσο και η Ουκρανία θεωρούν ότι έχουν να αποκομίσουν πολλά από μια βραχυχρόνια αντιπαράθεση, παρασύροντας ΕΕ και ΗΠΑ στη μεταξύ τους δίνη.
Η πολιτική αυτή, αν και εξωφρενική, έχει ισχυρές βάσεις, καθώς η κλιμάκωση θα αφυπνίσει δυνάμεις και θα θέσει σε κίνηση σενάρια που έχουν θαφτεί, αλλά αποτέλεσαν τον οδηγό για τη σύγκρουση στην Ανατολική Ευρώπη.
H Ουκρανία, χθες, απαγόρευσε την είσοδο στη χώρα κάθε Ρώσο πολίτη ηλικίας 16 έως 60 ετών, υπό το φόβο πυροδότησης εσωτερικών ταραχών και προβοκάτσιας, ενώ παράλληλα οι “ευαίσθητες” περιοχές έχουν τεθεί υπό στρατιωτικό νόμο, για 30 ημέρες, ενώ υπάρχει πάντα το ενδεχόμενο παράτασης μέχρι τις 60 ημέρες.
Ο πρόεδρος της Ουκρανίας Πέτρο Ποροσένκο είπε στη διάρκεια της σύσκεψης ότι το μέτρο αυτό λαμβάνεται προκειμένου «να εμποδίσει τη Ρωσική Ομοσπονδία να σχηματίσει ιδιωτικούς στρατούς στο ουκρανικό έδαφος».
Η είδηση έρχεται μετά την απόφαση του Ντόναλντ Τραμπ να ακυρώσει τη συνάντησή του με τον Βλαντιμίρ Πούτιν καθώς εκκρεμεί η απελευθέρωση των Ουκρανών ναυτών που κρατούνται από τις ρωσικές αρχές μετά την κατάληψη τριών ουκρανικών πλοίων από τους Ρώσους.
Στο μεταξύ έρευνα στο σπίτι ενός υψηλόβαθμου Ρώσου κληρικού στο Κίεβο πραγματοποίησαν οι ουκρανικές αρχές με την κατηγορία της «υποκίνησης μίσους».
Στην πρώτη αντίδραση από την πλευρά της Μόσχας, έγινε γνωστό ότι η Ρωσία δεν σχεδιάζει να ανταποδώσει το μέτρο της Ουκρανίας προχωρώντας σε απαγόρευση εισόδου Ουκρανών στη Ρωσία, σύμφωνα με Ρώσο βουλευτή (Φραντς Κλίντσεβιτς), δηλώσεις του οποίου φιλοξενεί το πρακτορείο RIA.
Ωστόσο, πριν από αυτό η Ρωσία είχε ανακοινώσει την εγκατάταση του αντιαεροπορικού πυραυλικού συστήματος S-400 στην Κριμαία, ενώ έχει ενταθεί η κινητικότητα των στρατιωτικών της μονάδων στην περιοχή. Παράλληλα, όμως, η Μόσχα, στον ΟΗΕ επιχείρησε να θέσει θέμα για τις περιοχές του Ντόνετσκ και του Λούγκανσκ, στέλνοντας ιδιαίτερα ανησυχητικά μηνύματα.
Έτσι, αν και οι αντιδράσεις της Ρωσίας φαίνεται να είναι χαμηλότερων τόνων από αυτές της Ουκρανίας, στην πραγματικότητα, είναι πιο ύπουλες και σε διαφορετικό μήκος κύματος, ενώ στοχεύουν ακριβώς στο ίδιο αποτέλεσμα: Την κλιμάκωση της έντασης.
Σε πολιτικό επίπεδο, όπως επισημαίνει και το Κρεμλίνο, ο Ποροσόνκο έχει να ωφεληθεί από την κλοιμάκωση της αντιπαράθεσης με τη Ρωσία, καθώς επενδύει στο εθνικιστικό στοιχείο και θέλει να αυξήσει τη συσπείρωση γύρω από το πρόσωπό του, ενόψει των εκλογών του Μαρτίου.
Σε διπλωματικό επίπεδο, η εμπλοκή της Δύσης και ιδιαίτερα του NATO και της Γερμανίας και ακόμα περισσότερο των ΗΠΑ, θα επιτρέψει στη Ουκρανία να ζητήσει οικονομική στήριξη και θα διευκολύνει τις σχέσεις της με το ΔΝΤ, το οποίο έχει παγώσει τις εκταμιεύσεις.
Επίσης, η ενεργός εμπλοκή της Δύσης δύναται, κατά την Ουκρανία να εμποδίσει τη Ρωσία να επιβάλει νέο status quo στο Ντόνετσκ και το Λούγκανσκ και να ανακόψει την προσπάθεια της Μόσχας να αποκόψει εμπορικά την Ουκρανία από τη Δύση και την Ανατολή μέσω συγκρούσεων, που κλειδώνουν τον εναέριο χώρο, παρενεχλήσεων στη ναυιπλοΐα που αποθαρύνουν τη διέλευση από ουκρανικά σημεία και πλοίων ουκρανικών συμφερόντων, ενώ την ίδια στιγμή η χερσαίες μεταφορές είναι ακόμα πιο πολύπλοκες και κοστοβόρες.
Η Ρωσία, από την άλλη πλευρά, ακολουθεί στρατηγική κλιμάκωσης της έντασης σε όλα τα σημεία ενδιαφέροντος, θέλοντας να στείλει μήνυμα στο NATO, που πιέζει για ανακατατάξεις στα Βαλκάνια. Η Μόσχα φαίνετα, επίσης, να προσπαθεί να εκμεταλλευτεί την προσπάθεια αλλαγής συνόρων μεταξύ Σερβίας και Κοσόβου και την είλυση του ονομτολογικού Ελλάδας-πΓΔΜ για να επιβάλλει την αποδοχή του τετελεσμένου στην Κριμαία, όπως έπραξε στη Γεωργία.
Η Ευρώπη, έχει, ωστόσο, διαμηνύσει ότι δεν σκοπεύει να αποδεχθεί την προσάρτιση της Κριμαίας και γι αυτό διατηρεί τις κυρώσεις κατά της Ρωσίας.
Το σημαντικότερο, όμως, θέμα φαίνεται ότι είναι το φυσικό αέριο, καθώς η Ρωσία σε συνεργασία με τη Γερμανία υλοποιει τον αγωγό Nord Stream 2, ο οποίος θα τροφοδοτήσει τη Γερμανία και τη Βόρεια Ευρώπη, παρακάμπτοντας την Ουκρανία και μειώνοντας τα έσοδα της, ενώ παράλληλα αποδυναμώνει τη στρατηγική της σημασία για την Ευρώπη.
Συνεπώς, για το Κίεβο, οποιαδήποτε εξέλιξη μπορεί να οδηγήσει στην καθυστερήση, το πάγωμα ακόμα και την ακύρωση του αγωγού αυτού, δικαιολογεί το όποιο κόστος, καθώς, αν τεθεί σε λειτουργία, τότε οι σχέσεις Ουκρανίας-ΕΕ και Ουκρανίας-Γερμανίας θα επαναπροσδιοριστούν.
Στις ΗΠΑ, το κατεστημένο των υπηρεσιώ πληροφοριών και του Πενταγώνου δεν βλέπει με καθόλου καλό μάτι την πρωτοβουλία του Ντόναλντ Τραμπ για επαναπροσέγγιση με τη Ρωσία, στάση με την οποία συμφωνεί και το NATO, το οποίο υλοποιεί πολιτική αντιμετώπισης του ρωσικύ κινδύνου και κάθε απόκλιση από αυτή, αποδυναμώνει τη συνοχή και ενισχύει τις φυγόκεντρες τάσεις, στο πλαίσιο των οποίων εντάσσεται και ο Ευρωστρατός.
