Πρωτοβουλία που στόχο έχει να εντείνει την κινητικότητα στην ελληνική πολτική σκηνή ανέλαβε ο Σταύρος Θεοδωράκης εισηγούμενος στη Μεγάλη Συνέλευση των Αντιπροσώπων (ΜΕΣΥΑ) του Ποταμιού την αποχώρηση του κόμματος από τον σχηματισμό του Κινήματος Αλλαγής, όπου το ΠΑΣΟΚ έχει επιβάλλει την κυριαρχία του. Υπέρ της αποχώρησης τάχθηκαν και οι βουλευτές του κόμματος. Το απόγευμα θα γίνει ψηφοφορία για τη λήψη των αποφάσεων.
Η απόφαση του Σταύρου Θεοδωράκη σε συνδυασμό με το συνέδριο που προγραμματίζει για τον Σεπτέμβριο υποδηλώνουν αφενός ένα σχετικά ήπιο πολιτικά καλοκαίρι και ταυτόχρονα την προσπάθεια δημιουργίας νέου πόλου στο πολιτικό σύστημα, αποσυσχετισμένου από το ΠΑΣΟΚ με γνώμονα την προσέλκυση αναποφάσιστων, οι οποίοι συνεχίζουν να αποτελούν την κρίσιμη μάζα.
Ο Σταύρος Θεοδωράκης έθεσε εαυτόν και το κόμμα του σε τροχιά σύγκρουσης με το ΚΙΝΑΛ αρχής γενομένης από τη συνάντηση με τον Αλέξη Τσίπρα και την πρόταση δημιουργίας συμβουλίου εθνικής ασφαλείας, την προσέγγιση στην αναθεώρηση του Συντάγματος και εν τέλει επιλέγοντας να σταθεί κοντά στη Συμφωνία για το Σκοπιανό και λιγότερο επικριτικός στη συμφωνία του Εurogrοup.
Με βάση αυτή την ατζέντα ο Σταύρος Θεοδωράκης θα προσπαθήσει να οδηγήσει το κόμμα στον Κεντροαριστερό-προοδευτικό χώρο, θέλοντας να συγκεντρώσει πλέον κόσμο που έχει αποχωρήσει από τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά δεν θα πήγαινε στο ΠΑΣΟΚ. Πολιτικά θα προσπαθήσει να εκπέμψει στίγμα λογικού εταίρου και κριτικού λόγου.
Η κίνηση του Σταύρου Θεοδωράκη δεν αναμένεται να έχει ιδιαίτερες πολιτικές επιπλοκές, λόγω της περιορισμένης κοινωνικής βάσης του Ποταμιού και πολιτικής παρέμβασης που είχε μέσα στο ΚΙΝ.ΑΛ. Ωστόσο μπορεί, υπό προϋποθέσεις, να δημιουργήσει αποσυσπειρωτική δυναμική στην κεντροαριστερά και να επωφεληθεί απ αυτό.
Κομβικής σημασίας για τον πολιτικό προσανατολισμό του κόμματος θα είναι και οι διεθνείς συσχετισμοί που θα επιτευχθούν, καθώς ο Σταύρος Θεοδωράκης θέλει να βασιστεί στο πολιτικό μοντέλο που εισήγαγε ο Εμμάνουελ Μακρόν. Για το λόγο αυτό ο πρόεδρος του Ποταμιού επιχειρεί να διαμορφώσει ικανή εναλλακτική πρόταση για τις ευρωεκλογές, ώστε να καρπωθεί ψήφο διαμαρτυρίας και να μπορέσει να αποκτήσει διεθνές εκτόπισμα και να ενισχύσει το πολιτικό του βάρος, μέσω των Βρυξελλών.
