Και όμως ο Ταγίπ Ερντογάν φαίνεται, εν τέλει, να βρήκε modus vivendi με τη Δύση, μετά από δύο δύσκολα χρόνια κλιμακούμενων εντάσεων, καθώς λίγο πριν τις εκλογές στην Τουρκία άρχισαν να καταγράφονται οι πρώτες ενδείξεις αλλαγής στάσης από τις ΗΠΑ και την ΕΕ, οι οποίες απομονωμένες δεν σημαίνουν και πολλά, αλλά ενταγμένες στο ευρύτερο γεωπολιτικό και γεωοικονομικό παζλ διαμορφώνουν μια νέα, ίσως όχι ιδιαίτερα σαφή, εικόνα.
Κατ’ αρχήν, εν αντιθέσει με το Δημοψήφισμα, η στάση Ευρωπαίων και Αμερικανών ήταν ιδιαίτερα διακριτική και προσεκτική, κυβερνητικοί παράγοντες και θεσμικά όργανα δεν προέβησαν σε δηλώσεις, στάση που είχε αντίκρυσμα και στον Τύπο, καθώς κρατήθηκαν εν γένει χαμηλοί τόνοι και ουδείς ενεπλάκη σε αντιπαραθέσεις. Βέβαια, αντίστοιχα κινήθηκε και ο Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος απέφυγε τα αιτήματα για ομιλίες σε χώρες που τα είχαν απορρίψει παλιότερα.
Αξίζει να σημειωθεί ότι οι Ευρωπαίοι απέφυγαν να παίξουν το χαρτί της πολιτικο-οικονομικής πίεσης εργαλειοποιώντας το προσφυγικό και εκδίδοντας εκθέσεις και προειδοποιήσεις με αφορμή την υποχώρηση της λίρας.
Εν συνεχεία, η αίσθηση, αλλαγής αντιμετώπισης της Άγκυρας, που επικράτησε μετά την αντικατάταση των Ρεξ Τίλερσον και Μακμάστερ από τις θέσεις του υπουργού Εξωτερικών και του Συμβούλου Ασφαλείας του προέδρου των ΗΠΑ, δείχνει να επιβεβαιώνεται καθώς την περασμένη Δευτέρα ανακοινώθηκε ότι Τούρκοι και Αμερικανοί στρατιώτες άρχισαν κοινές περιπολίες στα περίχωρα της πόλης Μανμπίτζ, ενώ
μετά από αρκετό καιρό οι ΗΠΑ διόρισαν πρέσβη στην Άγκυρα τον Ντέιβιντ Σάτερφιλντ -μετά το επεισόδιο με την ανάκληση του Τούρκου πρεσβευτή από την Ουάσιγκτον
Η τελετή παράδοσης του πρώτου τουρκικού F-35 στο Τέξας, λίγες ημέρες πριν τις εκλογές και παρά το νόμο του Κογκρέσου για πάγωμα των εξαγωγών όπλων προς την Τουρκία, αποτέλεσε το αποκορύφωμα των κινήσεων από την πλευρά των ΗΠΑ, στην κατεύθυνση της αποκατάστασης των διμερών σχέσεων.
Μόνον οι αγορές επέμειναν στη σκληρή γραμμή κατά του Ταγίπ Ερντογάν αναγκάζοντας την Κεντρική Τράπεζα της Τουρκίας να ανεβάσει δύο φορές τα επιτόκια, κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας, ενώ πολλές ήταν και οι ανησυχητικές εκθέσεις από διεθνείς οίκους.
Οι κινήσεις επαναπροσέγγισης από την πλευρά της Δύσης ερμηνεύονται ως πρωτοβουλίες εδραίωσης εμπιστοσύνης, από τη στιγμή που ο Ταγίπ Ερντογάν τηρεί το μεγαλύτερο μέρος της συμφωνίας για το προσφυγικό. Παράλληλα, σε αυτό το διάστημα ΗΠΑ και ΕΕ υιοθέτησαν εκ διαμέτρου αντίθετες θέσεις στη Μέση Ανατολή, αυξάνοντας κατ αυτό τον τρόπο τη γεωπολιτική αξία του Ταγίπ Ερντογάν ο οποίος συζητά διαφορετικά με κάθε εταίρο και έχει πλέον αυξημένες προσδοκίες.
Παράγοντες επιμένουν ότι η νευρικότητα και ο αναθεωρητισμός που επιδεικνύει ο Ταγίπ Ερντογάν αποτελούν πλέον το “new normal”, ωστόσο δεν αποκλείεται μερική αλλαγή στάσης στο πλαίσιο του new deal.
