Η Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών (EBA) δημοσιεύει σήμερα την τελική μεθοδολογία της για τη δοκιμή αντοχής σε επίπεδο ΕΕ για το 2018, μετά από συζήτηση με τον κλάδο το καλοκαίρι του 2017. Η μεθοδολογία καλύπτει όλες τις σχετικές περιοχές κινδύνου και ενσωματώνει για πρώτη φορά τα λογιστικά πρότυπα IFRS 9.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η EBA Επιτάσσει τη χρήση του νέου λογιστικού προτύπου IFRS 9 στα stress tests, γεγονός που ανεβάζει τον λογαριασμό των επιπτώσεων, ωστόσο επιτρέπει σε συγκεκριμένες, κρίσιμες για τον προσδιορισμό του αποτελέσματος, κατηγορίες τη χρήση εσωτερικών μεθόδων κατηγοριοποίησης εκθέσεων, με την υποχρέωση των τραπεζών να υποβάλλουν υπομνήματα που θα περιγράφουν λεπτομερώς τις διαφορές των δικών τους συστημάτων από το IFRS9.
Η άσκηση προσομοίωσης ακραίων καταστάσεων θα ξεκινήσει επισήμως τον Ιανουάριο του 2018 και τα αποτελέσματα θα δημοσιευθούν μέχρι τις 2 Νοεμβρίου 2018.
Πρόκειται για παρόμοια άσκηση με την αντίστοιχη του 2016, καλύπτει ολόκληρη την ΕΕ, επικεντρώνεται πρωτίστως στην αξιολόγηση του αντίκτυπου των παραγόντων κινδύνου στη φερεγγυότητα των τραπεζών.
Οι τράπεζες καλούνται να αξιολογήσουν προοδευτικά ένα κοινό σύνολο κινδύνων (πιστωτικός κίνδυνος – συμπεριλαμβανομένων των τιτλοποιήσεων – κίνδυνος αγοράς και πιστωτικός κίνδυνος αντισυμβαλλομένου, λειτουργικός κίνδυνος – συμπεριλαμβανομένου του κινδύνου συμπεριφοράς). Επιπλέον, ζητείται από τις τράπεζες να προβάλλουν την επίδραση των σεναρίων στα καθαρά έσοδα από τόκους και να υπογραμμίζουν τα κέρδη και ζημίες και τα κεφάλαια που δεν καλύπτονται από άλλους τύπους κινδύνου.
Η μεθοδολογία, σύμφωνα με την προσέγγιση του 2016, βασίζεται σε περιορισμούς που περιλαμβάνουν παραδοχή στατικού ισολογισμού, αλλά με προσαρμογές για την ενσωμάτωση της εφαρμογής του IFRS 9.
Για να δοθεί στις τράπεζες αρκετός χρόνος για να προετοιμαστούν για την άσκηση του 2018, η μεθοδολογία δημοσιεύεται πολύ πριν από την έναρξη, η οποία θα περιλαμβάνει και συναφή μακροοικονομικά σενάρια.
Οι τράπεζες καλούνται να προβλέψουν πιστωτικές ζημίες που επηρεάζονται από την υλοποίηση ενός συνόλου των μεμονωμένων σεναρίων (βασική και αρνητική) με βάση το ΔΠΧΠ 9, όπως ορίζεται στο IFRS 9 μεθοδολογία που ορίζεται σε αυτό το τμήμα, εκτός εάν υπόκεινται σε nGAAP.
Σύμφωνα με την EBA, σε προηγούμενες ασκήσεις προσομοίωσης ακραίων καταστάσεων σε ολόκληρη την ΕΕ, μια βασική κατάτμηση στα πρότυπα ήταν καταγγελμένων και μη δανείων. Ο ανάλογος διαχωρισμός για αυτή την άσκηση θα είναι πιο ενδελεχής, αναγκάζοντας τις τράπεζες να παράσχουν τιμές εκκίνησης και πολλαπλές τιμές μετεξέλιξης σε ποικιλία μελλοντικών σημείων. Πρέπει, δηλαδή, να παρέχουν αρχικές τιμές από την 1η Ιανουαρίου 2018 (δηλ. τα τελικά 2017 στοιχεία αναμορφωμένο σύμφωνα με το IFRS 9) και τα προβαλλόμενα μεγέθη, θα είναι μεταξύ των ανοιγμάτων που κατηγοριοποιούνται στις παρακάτω κατηγορίες S1, S2 και S3 σύμφωνα με τον κανονισμό IFRS 9:
Κατηγοροποίηση NPE-NPL με IFRS9 και εσωτερικές πρακτικές
• Τα ανοίγματα S1, όπως αναφέρονται στο Δ.Π.Χ.Π. 9 5.5.5, των οποίων ο πιστωτικός κίνδυνος δεν έχει αυξηθεί σημαντικά από την αρχική αναγνώριση κατά την ημερομηνία σύνταξης των οικονομικών καταστάσεων και για τους οποίους η οικονομική οντότητα θα πρέπει να επιμετρά την αποζημίωση ζημίας σε ποσό ίσο με τις αναμενόμενες πιστωτικές ζημίες 12 μηνών.
•Τα ανοίγματα S2 είναι εκείνα των οποίων ο πιστωτικός κίνδυνος έχει αυξηθεί σημαντικά από την αρχική αναγνώριση κατά την ημερομηνία σύνταξης των οικονομικών καταστάσεων και για τους οποίους η οικονομική οντότητα πρέπει να υπολογίσει το επίδομα ζημίας σε ποσό ίσο με τις αναμενόμενες καθυστερήσεις κατά την διάρκεια ζωής, ενώ το άνοιγμα δεν πληροί τον ορισμό του S3. Οι τράπεζες προβλέπουν σημαντική αύξηση του πιστωτικού κινδύνου σύμφωνα με τις λογιστικές προσεγγίσεις τους, δηλαδή εφαρμόζουν τα κριτήρια ταξινόμησης S2 που χρησιμοποιούνται στα μοντέλα IFRS 9.
Εντούτοις, για τους σκοπούς των προβλέψεων προσομοίωσης ακραίων καταστάσεων, οι τράπεζες θα πρέπει επίσης να υποθέσουν, με την επιφύλαξη άλλων πιθανοτήτων, ότι τα ανοίγματα S1 που παρουσιάζουν τριπλάσια αύξηση της διάρκειας ζωής (όπως ορίζεται στο IFRS 9) σε σύγκριση με την αντίστοιχη τιμή κατά την αρχική αναγνώριση υποβάλλονται σε SICR να γίνει S2. Εάν δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα PD για μια έκθεση, οι τράπεζες μπορούν να εφαρμόσουν ένα PD για διάστημα ενός έτους ως πληρεξούσιο, π.χ. μια τριπλή αύξηση του TR1-3 (όπως ορίζεται στην παράγραφο 76) σε σύγκριση με την αντίστοιχη τιμή του TR1-3 με πρόβλεψη5 κατά την αρχική αναγνώριση θα μπορούσε αντ ‘αυτού να χρησιμοποιηθεί ως αντιστάθμισμα για το S2.
Για τους σκοπούς της δοκιμασίας ακραίων καταστάσεων, ένα προϊόν μπορεί να θεωρηθεί ότι έχει χαμηλό πιστωτικό κίνδυνο σε ένα συγκεκριμένο έτος, t της δοκιμής αντοχής, εάν το TR1-3 (t) του εν λόγω προϊόντος για το συγκεκριμένο έτος είναι μικρότερο από 0,30%. Τα προϊόντα με χαμηλό πιστωτικό κίνδυνο μπορούν να εξαιρούνται από την κατάταξη ως S2. Για την αποφυγή αμφιβολιών, οι τράπεζες θα πρέπει γενικά να χρησιμοποιούν τις δικές τους λογιστικές πρακτικές, όπου αυτές οδηγούν σε πιο συντηρητικά αποτελέσματα για την SICR κατά τη δοκιμασία ακραίων καταστάσεων. Οι τράπεζες πρέπει να παρέχουν περιγραφή του εσωτερικά εφαρμοζόμενου ορισμού S2 και του τρόπου με τον οποίο εφαρμόστηκε η απαλλαγή από το χαμηλό πιστωτικό κίνδυνο στο υπόμνημα. Στο σημείωμα αυτό, οι τράπεζες θα πρέπει επίσης να σχολιάσουν τον τρόπο με τον οποίο οι ορισμοί που εφαρμόστηκαν για τη δοκιμασία προσομοίωσης ακραίων καταστάσεων διαφέρουν από τα εσωτερικά χρησιμοποιούμενα κριτήρια για την SICR και ιδίως την απαλλαγή από το χαμηλό πιστωτικό κίνδυνο.
• Τα ανοίγματα S3 είναι εκείνα για τα οποία θεωρείται ότι δύναται να έχουν “αρνητική επίπτωση στις εκτιμώμενες μελλοντικές ταμειακές ροές” σύμφωνα με τον ορισμό ενός χρηματοοικονομικού περιουσιακού στοιχείου με απομείωση αξίας στο Παράρτημα Α του κανονισμού IFRS 9.
Για την αποφυγή αμφιβολιών, όλα τα μη εκτελεστικά ανοίγματα σύμφωνα με το Τεχνικό Πρότυπο Εφαρμογής της EBA, 6 εκθέσεις με αδυναμία πληρωμής σύμφωνα με το άρθρο 178 του CRR ή απομειωμένα ανοίγματα σύμφωνα με το εφαρμοστέο λογιστικό πρότυπο ταξινομούνται ως S3 σύμφωνα με το IFRS 9 για την περίοδο προσομοίωσης ακραίων καταστάσεων. Στην επεξηγηματική σημείωση, οι τράπεζες πρέπει να σχολιάσουν τον τρόπο με τον οποίο ο ορισμός αυτός διαφέρει από τα εσωτερικά εφαρμοζόμενα κριτήρια για την έκθεση S3.
Η οδηγία της EBA με τη μεθοδολογία για τα stress tests του 2018
