Σε διαδικασία ωρίμανσης έχει εισέλθει πλέον το ζήτημα της ονομασίας της πΓΔΜ, καθώς το θέμα αποτελεί κορυφαία προτεραιότητα του NATO και κατ επέκταση των ΗΠΑ, καθώς ο καθορισμός της γεωπολιτικής ταυτότητας της χώρας βρίσκεται στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης του NATO και της Ρωσίας. Η σταθεροποίηση της πολιτικής σκηνής της γειτονικής χώρας και οι εγγυήσεις για τη σταθερότητα και ανάκαμψη της Ελλάδας τόσο πολιτικά όσο και οικονομικά αποτελούν εχέγγυα που διαμορφώνονται και εμπεδώνονται με τη στήριξη τρίτων χωρών, υπερεθνικών και διεθνών σχηματισμών, ώστε να διευκολυνθεί διπλωματικά και να καταστεί διαχειρίσιμη πολιτικά η επίτευξη συμβιβαστικής λύσης.
Στόχος είναι η επαναφορά της πΓΔΜ σε ευρωατλαντική τροχιά, από την οποία είχε εκτροχιαστεί μετά το ελληνικό veto στην ένταξη στην ατλαντική συμμαχία το 2008, το οποίο άσκησε η κυβέρνηση της ΝΔ με πρωθυπουργό τον Κώστα Καραμανλή, σε συνέχεια απόφασης του Συμβουλίου Πολιτικών Αρχηγών υπό τον πρόεδρο της Δημοκρατίας. Η εξέλιξη αυτή δημιούργησε τον απαιτούμενο χώρο για την ανάπτυξη δραστηριότητας από τη Ρωσία στην περιοχή, οδηγώντας σε αλλαγή πλεύσης την κυβέρνηση της χώρας.
Διαβάστε επίσης: Το Σκοπιανό θρυαλλίδα πολιτικών εξελίξεων στην Ελλάδα;
Όπως είχε εγκαίρως επισημάνει το Crisis Monitor, το θέμα μπαίνει στην κορυφή της πολιτικής ατζέντας από το Νοέμβριο, με τον υπουργό Εξωτερικών να θέτει χρονοδιάγραμμα λύσης μέχρι τα μέρα του 2018, προσδιορίζοντας τον τύπο της λύσης σε συμβιβαστική. Εν συνεχεία ακολουθεί ο πρόεδρος της Δημοκρατίας, Προκόπης Παυλόπουλος, θέτοντας ως κόκκινη γραμμή την εγκατάλειψη του αλυτρωτισμού και των προβοκατόρικων πράξεων και δηλώσεων από την γειτονική χώρα. Τέλος, παρέμβαση άσκησε και ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, Πάνος Καμμένος, επιχειρώντας να θέσει ως βάση διαπραγμάτευσης την απόφαση του Συμβουλίου των Πολιτικών Αρχηγών του 2008, απειλώντας παράλληλα με δημοψήφισμα για την αλλαγή της θέσης αυτής.
Γεωπολιτικά, η πΓΔΜ θεωρείται ότι πλέον οδηγείται στην αγκαλιά ΕΕ και NATO, σφραγίζοντας τη δυτική κυριαρχία στα Βαλκάνια και περιορίζοντας τη δυνατότητα παρέμβασης της Ρωσίας.
Το σκηνικό και οι φόβοι στην Αθήνα
Στην Ελλάδα το πλαίσιο και ο οδικός χάρτης που έχουν σκιαγραφηθεί από τις παρεμβάσεις του υπουργού Εξωτερικών, του προέδρου της Δημοκρατίας και το υπουργού Άμυνας, διαμορφώνουν ένα μάλλον σκληρό και άκαμπτο διαπραγματευτικό πλαίσιο, με πρόδηλες αντιφάσεις. Από την άλλη πλευρά η δομική ασάφεια αυτή θα μπορούσε να δικαιολογηθεί, σε κάποιο βαθμό, καθώς οι συζητήσεις είναι ακόμα προκαταρκτικές και σε επίπεδο προθέσεων, με τις δηλώσεις να αποτελούν ένδειξη και όχι σαφή θέση.
Η χαμηλών τόνων στάση της Αξιωματικής αντιπολίτευσης, οι πρώιμες επαφές Αμερικανών αξιωματούχων με τον πρόεδρο της ΝΔ για το θέμα και η απουσία ηχηρών διαφοροποιήσεων από το σύνολο της αντιπολίτευσης, είναι στοιχεία που συνεκτιμώνται στην οικοδόμηση του εθνικού μετώπου.
Με δεδομένους τους ισχυρούς συμβολισμούς που έχει το θέμα της ονομασίας της πΓΔΜ, το πολιτικό σκηνικό στην Ελλάδα, τη δυναμική κυβέρνησης και αντιπολίτευσης και την προοπτική για κάλπες παράλληλα με την έξοδο από το Μνημόνιο, το Σκοπιανό μπορεί να αναδειχθεί σε θρυαλλίδα πολιτικών εξελίξεων.
Στις 12 Ιουλίου το Crisis Monitor μεταξύ άλλων, ανέφερε :
Τούτων δοθέντων και με προϋπόθεση το κατάλληλο πολιτικό timing το Σκοπιανό μπορεί να αποτελέσει μπαλαντέρ για την πρόκληση πρόωρων εκλογών και για την επιβολή πολιτικής ατζέντας στην εσωτερική πολιτική σκηνή. Με τη δυναμική αυτή να βρίσκεται σε λανθάνουσα κατάσταση οι κινήσεις στο σκηνικό δεν έχουν ιδιαίτερα αποτελέσματα σε αυτή τη φάση, δίδεται όμως η ευκαιρία για μια πρώτη μέτρηση του αντίκτυπου μιας παγωμένης υπόθεσης στην κοινή γνώμη και στο εσωτερικό των κομμάτων. Παράλληλα ξεκινούν οι διεργασίες σε εσωκομματικό επίπεδο για την παραγωγή θέσεων και τη διαμόρφωση πλαισίου διαλόγου και αντιπαράθεσης.
Σύμφωνα με τα μέχρι στιγμής δεδομένα την πολυπλοκότητα του πολιτικού σκηνικού στα Σκόπια και την ικανότητα του NATO και της ΕΕ να προωθήσουν την ατζέντα τους, το Σκοπιανό φαίνεται να βρίσκεται σε έναν 9μηνο κύκλο ωρίμανσης, που συνεπάγεται ότι από το Νοέμβριο και μετά αναμένεται να κυριαρχήσει και στην ελληνική πολιτική ατζέντα.
Οι πιέσεις προς αυτή την κατεύθυνση είναι έντονες τόσο προς την Αθήνα όσο και προς τα Σκόπια με τον ειδικό μεσολαβητή του ΟΗΕ, Μάθιου Νίμιτς να ενεργοποιείται αμέσως μετά την εκλογή νέας κυβέρνησης, τον βοηθό αναπληρωτή υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ να συναντά το πολιτικό προσωπικό στα Σκόπια και τον Κυριάκο Μητσοτάκη στην Αθήνα και το θέμα να επανέρχεται στις συναντήσεις Ελλήνων και Αμερικανών αξιωματούχων στην Ουάσιγκτον, στο πλαίσιο της επίσημης επίσκεψης του Αλέξη Τσίπρα.
Εκτός από τις τοποθετήσεις που προαναφέρθηκαν, το Σκοπιανό τέθηκε και στη Βουλή, ως προς τις διπλωματικές νόρμες που ακολουθούνται, χωρίς ωστόσο να υπάρξει επί της ουσίας συζήτηση του θέματος. Ακόμα το θέμα κυοφορείται και οι διεργασίες είναι πρωτίστως παρασκηνιακές, η ανάδειξή του όμως σε μείζον ζήτημα από τον Νίκο Κοτζιά αποτελεί ένδειξη ότι η επώαση του εισέρχεται στο τελικό της στάδιο, στέλνοντας μηνύματα στο διεθνές και στο εσωτερικό ακροατήριο, επιδεικνύοντας καλή θέληση και πολιτική βούληση.
Το σκηνικό και η δυναμική στα Σκόπια
Η ανατροπή των πολιτικών ισορροπιών στο εσωτερικό της πΓΔΜ δημιουργεί τώρα τις προϋποθέσεις για ταχεία επαναφορά της χώρας σε ευρωατλαντικές ράγες, προσπάθεια που για να ολοκληρωθεί πρέπει να υπερβεί σειρά εμποδίων, τόσο εσωτερικών, για τη γειτονική χώρα, όσο και των ελληνικών ενστάσεων, σε σειρά ζητημάτων.
Βαθιά εδραιωμένες θέσεις, πεποιθήσεις και αντιλήψεις έχουν διαμορφώσει ένα μεγάλο και αποτρεπτικό χάσμα, με αποτέλεσμα η προσπάθεια επαναπροσέγγισης των δυο πλευρών, που βρίσκεται σε εξέλιξη να είναι ακανθώδης και τραχεία, καθώς τα μικροπολιτικά συμφέροντα και βαθιά ριζωμένες κοινωνικές αγκυλώσεις αποτελούν νάρκες στρατηγικά τοποθετημένες σε αυτή το μονοπάτι.
Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι η κυβέρνηση Ζάεφ είχε θέσει το θέμα σε αναμονή, παρά την αυξημένη του του βαρύτητα, αναμένοντας την έκβαση των περιφερειακών εκλογών, που τώρα διασφαλίζουν την πολιτική κυριαρχία του κυβερνώντος συνασπισμού, δημιουργώντας το απαραίτητο χώρο πολιτικών και διπλωματικών ελιγμών, χωρίς να τίθεται υπό αμφισβήτηση η σταθερότητα της κυβέρνησης.
Εντύπωση είχαν προκαλέσει περιστατικά εκδήλωσης του σκοπιανού αλυτρωτισμού από διπλωματικούς παράγοντες της πΓΔΜ, στον Καναδά, κατά τη διάρκεια σχολικού πρωταθλήματος στα Σκόπια καθώς και δηλώσεις του νυν υπουργού εξωτερικών της χώρας, Νίκολα Ντιμιτρόφ, ο οποίος επίσης σε ανύποπτο χρόνο έθεσε θέμα δημοψηφίσματος για την ονομασία.
