Μια ακόμη κίνηση στην κατεύθυνση της κλιμάκωσης της αντιπαράθεσης μεταξύ της ΕΚΤ και της γερμανικής κυβέρνησης κάνει το Ανώτατο Δικαστήριο της Γερμανίας το οποίο παραπέμπει το ζήτημα της υπέρβασης ορίων και της άσκησης νομισματικής πολιτικής χωρίς άδεια στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.
Η κατάσταση είναι πιο ανησυχητική απ ότι φαίνεται δια γυμνού οφθαλμού, καθώς το Ανώτατο Δικαστήριο της Γερμανίας έχει ήδη λάβει απόφαση που καταδικάζει την ΕΚΤ για υπέρβαση αρμοδιοτήτων και άσκηση οικονομικής πολιτικής χωρίς άδεια, καθώς το πεδίο ευθύνης της περιορίζεται στη νομισματική πολιτική.
Ωστόσο, σε δικονομικό επίπεδο, η ΕΚΤ είναι ανεξάρτητος και αυτοτελής θεσμός της Ευρωζώνης και ως εκτούτου λογοδοτεί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και μπορεί να δικαστεί μόνο από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.
Η προσφυγή εναντίον της δυνατότητας της ΕΚΤ να εκπονήσει και να εφαρμόσει το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης αποτελεί νάρκη στα θεμέλια της λειτουργίας της και σαφές μήνυμα τόσο προς τον Μάριο Ντράγκι όσο και στους διαδόχους του.
Το ενδεχόμενο και μόνο μια απόφαση του Ευρωδικαστηρίου να αφαιρέσει από την ΕΚΤ δυνάμεις και να τη δεσμεύσει από την υλοποίηση κοινών πρακτικών αποτελεί τεράστιο πλήγμα στην αξιοπιστία του κορυφαίου θεσμού της Ευρωζώνης που μπορεί να οδηγήσει σε νέα οικονομική κρίση. Η προοπτική αυτή καθιστά την ΕΚΤ de facto πιο αδύναμη από τις άλλες κεντρικές τράπεζες και η Ευρωζώνη γίνεται εξ ορισμού πιο επικίνδυνη λόγω της σύγκρουσης και του ενδεχομένου υποβιβασμού της ΕΚΤ και περιορισμού της ανεξαρτησίας της.
Σε πολιτικό επίπεδο η Γερμανία στοχεύει στη δημιουργία ακόμα μιας δικλείδας ασφαλείας, μιας κερκόπορτας που θα μπορεί να εκμεταλλεύεται κατά το δοκούν ποδηγετώντας την άσκηση πολιτικής από την εκάστοτε ηγεσία της ΕΚΤ.
Στην πραγματικότητα η γερμανική προσφυγή στόχο έχει την αποδυνάμωση της ΕΚΤ και την αποδόμηση του ρόλου της, ενώ παράλληλα αποτελεί ευθεία αμφισβήτηση του Μάριο Ντράγκι.
Για την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ευρωζώνη η αποδυνάμωση ενός τόσο κομβικού θεσμού από τη Γερμανία στέλνει σαφές μήνυμα αντιστροφής της τάσης ομοσπονδοποίησης της Ευρώπης και επαναφέρει στο προσκήνιο την στρατηγική της γερμανοποίησης της. Κάτι τέτοιο όμως θα ξυπνήσει εν νέου φυγόκεντρες τάσεις στην ευρωπαϊκή περιφέρεια, με συνέπειες που ουδείς μπορεί να προβλέψει σε αυτή τη φάση.
