Παραπλανητικές ειδήσεις, πολιτικές επιδιώξεις και προσπάθειες χειραγώγησης επενδυτών διαμορφώνουν ένα ιδιαίτερα προβληματικό περιβάλλον μέσα στο οποίο οι αγορές καλούνται να λειτουργήσουν. Με τις εκλογές σε Γαλλία, Γερμανία, Τσεχία και Αγγλία να ανεβάζουν το πολιτικό ρίσκο, τον Ντόναλντ Τραμπ να δυναμιτίζει το εσωτερικό και διεθνές σκηνικό για να καλύψει τα προβλήματά του οι αγορές καλούνται να αποτιμήσουν όχι την πορεία της οικονομίας και τις προοπτικές αλλά την επίδραση των πολιτικών επιδιώξεων και ενεργειών πάνω στην οικονομία.
Ο δείκτης φόβου της Wall Street, ο VIX, παρουσιάζει μεγάλη κάμψη και υποχώρηση στα χαμηλότερα επίπεδα του έτους, γεγονός που δείχνει ότι οι αγορές επικροτούν την πολιτική Τραμπ και την επαφή του με την πραγματικότητα. Είναι όμως όλα αυτά αρκετά για την εξάλειψη του φόβου και τον περιορισμό του ρίσκου; Μάλλον όχι, καθώς οι συνομιλίες για τη NAFTA ακόμα εκκρεμούν, το ίδιο και για το NATO και τις αμυντικές δαπάνες, ενώ δεν έχει τεθεί ακόμα επί τάπητος η εμπορική συμφωνία ΗΠΑ-ΕΕ.
Ενδεικτικό των οικονομικών ανωμαλιών που οι αγορές αποτυγχάνουν να αποτιμήσουν είναι η χθεσινή χρεοκοπία του Πουέρτο Ρίκο, ένα χρόνο μετά τη διάσωσή του
Κάποια απ αυτά τα στοιχεία εντοπίζει, μεταξύ άλλων, και ο Μάρκ Γκραντ, του Bloomberg, ο οποίος σε άρθρο του αναλύει πως η τεχνητή πραγματικότητα που δημιουργείται από τους πολιτικούς για ίδιον όφελος αποπροσανατολίζει τους επενδυτές και στρεβλώνει τις αγορές.
Το πρόβλημα όμως δεν σταματάει εκεί, καθώς ο Μαρκ Γκράντ, προσεγγίζει ζητήματα όπως η συμφωνία για την ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης της Ελλάδας και τη διαδικασία λειτουργίας και λήψης αποφάσεων στην ΕΕ.
Ο συντάκτης του Bloomberg επιχειρεί να αποδείξει τη δυσαρμονία της θετικής αντίδρασης της αγοράς στην εικαζόμενη συμφωνία, ενώ αυτή δεν έχει υπογραφεί και αναμένεται να αναθεωρηθεί αισθητά στο Eurogroup της 22ας Μαΐου. Αντιστοίχως σκιαγραφεί τις Βρυξέλλες ως «το ακουστικό του Βερολίνου» υποβαθμίζοντας τον ρόλο της Κομισιόν, ενώ αναδεικνύει τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε ως τον άνθρωπο που κινεί τα νήματα.
Μέχρι προσφάτως οι πολιτικές δράσεις και αντιδράσεις όμως παρήγαγαν ένα μέρος του όγκου των δεδομένων που αξιολογούν οι αγορές, ενώ πλέον αυτό το τμήμα των ειδήσεων είναι το κυρίαρχο και δυστυχώς καθόλου σαφές.
Ακόμα και οργανισμοί επιφορτισμένοι με την οικονομική σταθερότητα, όπως η Fed και η ΕΚΤ αποφασίζουν με βάση το πολιτικό ρίσκο που γεννά η έλλειψη πολιτικής κατεύθυνσης και η πίεση για αλλαγές σε όλες τις κατευθύνσεις.
Ασαφές και ανεξέλεγκτο είναι όμως και το παιχνίδι στον ΟΠΕΚ, όπου η μείωση της παραγωγής, υποτίθεται ότι τηρείται από τις εταιρίες που πραγματοποιούν την εξόρυξη και όχι από τις χώρες που την αποφασίζουν. Αποτέλεσμα ήταν Ρωσία και Σαουδική Αραβία να οδηγηθούν σε πόλεμο τιμών καθώς η Ρωσία παρά τη συμφωνία μείωσης της παραγωγής μπήκε δυναμική στην ασιατική αγορά, προνομιακό χώρο των Σαουδααράβων.
Game changer είναι όμως και οι ΗΠΑ, οι οποίες μπαίνουν δυναμική στην παραγωγή από σχιστόλιθο, ανατρέποντας την ισορροπία δυνάμεων με τέτοιο τρόπο που η μείωση παραγωγής του ΟΠΕΚ να οδηγεί σε αύξηση μεριδίου του αμερικανικού σχιστολιθικού πετρελαίου και μείωση της τιμής.
Αυτό το ντόμινο εξελίξεων ανεβάζει το ρίσκο, περιορίζει την ορατότητα και επιβάλλει νέο περιβάλλον πολιτικών συνεννοήσεων.
Αβεβαιότητα γεννούν και οι γαλλικές εκλογές τις οποίες η συμπεριφορά του Μακρόν κατάφερε να μετατρέψει σε ντέρμπι.
[graphiq id=”dTDa2pHFY5T” title=”Η αποδοχή και η απόρριψη των ενεργειών του Ντόναλντ Τραμπ” width=”600″ height=”539″ url=”https://w.graphiq.com/w/dTDa2pHFY5T” ]
Το Trump-effect παραμένει η μεγαλύτερη πηγή αβεβαιότητας για την παγκόσμια οικονομία, πολιτική και συνεπώς για τις αγορές. Ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ έχει ήδη αρχίσει να αλλάζει ουσιωδώς την πολιτική του καθώς ολοένα και μεγαλύτερα προβλήματα εμφανίζονται ζητώντας λύση. Πολλά θα κριθούν από την επιλογή των τεσσάρων νέων μελών του διοικητικού συμβουλίου και από την απόφαση για ανανέωση ή όχι της θητείας της Τζάνερ
[graphiq id=”7T1rvNCBdDD” title=”Η πορεία των αμερικανικών αγορών” width=”700″ height=”595″ url=”https://w.graphiq.com/w/7T1rvNCBdDD” ]
