Σε διεθνή απομόνωση οδηγείται για μια ακόμη φορά ο Ταγίπ Ερντογάν παρά τις προσπάθειές του να εντείνει την παρουσία του στη Συρία και το Ιράκ και να κερδίσει μια θέση στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για τη διαμόρφωση της επόμενης ημέρας στην περιοχή. Αν και η Άγκυρα προσδοκούσε ότι θα μπορούσε να ωφεληθεί από την κατάρρευση των διμερών διαπραγματεύσεων ΗΠΑ-Ρωσίας και της εκεχειρίας στη Συρία, εν τούτοις κάτι τέτοιο δεν συνέβη.
Στο κενό έχει πέσει και η επέλαση του τουρκικού στρατού στη Βόρεια Συρία και το Βόρειο Ιράκ.
Αποκορύφωμα της αποτυχίας της τουρκικής πολιτικής στην περιοχή είναι το ψήφισμα του Ιρακινού Κοινοβουλίου που καταδικάζει την παρουσία τουρκικού στρατού στα βόρεια της χώρας, ζητά άμεση αποχώρηση, επανεξέταση των διμερών σχέσεων και εξουσιοδοτεί την κυβέρνηση να καταγγείλει την Τουρκία στον ΟΗΕ και να ζητήσει άμεση σύγκλιση του Συμβουλίου Ασφαλείας.
Αν σε αυτό προστεθούν οι δηλώσεις του εκπροσώπου Τύπου της επιχείρησης Inherent Resolve στο Ιράκ δήλωσε ότι «ο τουρκικός στρατός ενεργεί αυτόνομα στο Ιράκ», ενώ συμπλήρωσε ότι η συμμαχία απαιτεί συντονισμό ή/και έγκριση από την κυβέρνηση του Ιράκ για τις δυνάμεις που επιχειρούν στην περιοχή, τότε αντιλαμβάνεται κανείς ότι η πρωτοβουλία Ερντογάν έπεσε στο κενό.
Στο ίδιο πλαίσιο πολιτικής για την αναβάθμιση του ρόλου της Τουρκίας στην περιοχή, εντάσσεται και η αμφισβήτηση της Συνθήκης της Λωζάνης, η οποία από τη μια καθορίζει τα σύνορα με την Ελλάδα και από την άλλη τα σύνορα με τη Συρία.
Διαβάστε επίσης: Γιατί παίζει ο Ερντογάν το χαρτί της συνθήκης της Λωζάνης
Το τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων Anadolu επιχειρεί να διασκεδάσει τις εντυπώσεις, κάνοντας λόγο για νέα διπλωματική προσπάθεια της Άγκυρας προς τη Βαγδάτη και επιχειρώντας να διαψεύσει δηλώσεις του Συνταγματάρχη, υπεύθυνου Τύπου των ΗΠΑ στη Βαγδάτη.
Ωστόσο οι δηλώσεις τις οποίες διαψεύδει η Άγκυρα δεν έγιναν ποτέ, ενώ δεν αναιρούνται τα όσα είπε για την παρουσία και τη δράση του τουρκικού στρατού στο Ιράκ.
Από την αλληλουχία των γεγονότων και τον τρόπο προβολής τους από τα media είναι προφανές ότι ούτε οι ΗΠΑ, ούτε η Ρωσία επιθυμούν την παρουσία της Τουρκίας στην περιοχή και πολύ περισσότερο την αναβάθμιση του ρόλου της σε μια περίοδο όπου αναζητούνται νέα σημεία ισορροπίας.
Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι η Τουρκία δεν συμμετείχε και στην 6μηρη διάσκεψη που πραγματοποιήθηκε στο Βερολίνο με πρωτοβουλία της Γερμανίας, μετά την κατάρρευση των διμερών διαπραγματεύσεων ΗΠΑ-Ρωσίας.
Στόχος της Άγκυρας είναι η ανακήρυξη ζώνης ασφαλείας «buffer zone» στη Συρία και η αποτροπή κουρδικών σχεδίων ενοποίησης συνοριακών χώρων μεταξύ της Βορείου Συρίας και του Βορείου Ιράκ, κάτι που εκτιμάται ότι θα ενέτεινε τις αποσχιστικές τάσεις των Κούρδων της Τουρκίας και θα αποσταθεροποιούσε τη χώρα.
Ωστόσο οι σχεδιασμοί της Άγκυρας απέχουν πολύ από την υλοποίηση καθώς σε αυτούς αντιτίθενται τόσο οι ΗΠΑ όσο η Ρωσία, το Ιράν και το Ιράκ. Συνεπώς σε αυτή τη φάση η προσπάθεια του Ταγίπ Ερντογάν να παίξει ρόλο στην περιοχή και να αποκομίσει οφέλη πέφτουν στο κενό.
Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η αύξηση της έντασης στα ελληνοτουρκικά όπου η αμφισβήτηση της Συνθήκης της Λωζάνης και η αύξηση των τουρκικών παραβιάσεων του FIR Αθηνών στέλνουν μήνυμα προσπάθειας της Τουρκίας να τραβήξει την προσοχή της ΕΕ. Για το λόγο αυτό έχει ατονήσει η συμφωνία στο προσφυγικό με αποτέλεσμα την αύξηση των ροών προς την Ελλάδα.
