Η απόφαση για τη μη επιβολή κυρώσεων σε Ισπανία και Πορτογαλία ήταν η λιγότερη αναμενόμενη των τελευταίων μηνών, πιο απρόσμενο όμως είναι το ρεπορτάζ του politico.eu το οποίο αναφέρει ότι ο σωτήρας ήταν ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε(!)…
Όπως επισημαίνει το έγκυρο site ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών ήταν αυτός που ανέλαβε δράση στα παρασκήνια πιέζοντας επιτρόπους που προσκεινται στο ΕΛΚ και την κεντροδεξιά να κάνουν ένα βήμα πίσω και να υποστηρίξουν μια διαφορετικού τύπου συμφωνία.
Αν και οι λόγοι πίσω από την κίνηση του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε δεν αναφέρονται, αυτοί φαίνεται να είναι η αποφυγή αποσχιστικών τάσεων στην ΕΕ και η ανακοπή της ανόδου του ευρωσκεπτικισμού.
Αρχικά οι δυο αντιπρόεδροι, γερμανικής επιρροής, Βάλντς Ντομπρόβσκις και Γίρκι Κτάινεν υποστήριζαν την επιβολή κυρώσεων, όπως και ο Γερμανός επίτροπ΄ς Γίντερ Ότινγκερ καιώς και η Σουιδή Επίτροπος Σεσίλια Μάλμστρομ.
Στην απέναντι όχθη ήταν ο καθ ύλην αρμόδιος Επίτροπος Πιερ Μοσκοβισί, ο αντιπρόεδρος Φράνς Τίμερμανς και οι επίτροποι από την Ισπανία και την Πορτογαλία, Κάρλος Μοντένας και Μιγγέλ Αρίας Κανέτε.
Όσο κέρδιζε έδαφος η άποψη της επιβολής προστίμων τόσο και ο Γιούνκερ εδειχνε να ακολουθεί.
Όπως αναφέρουν άνθρωποι από το περιβάλλον του Γιούνκερ ο πρόεδρος της Κομισιόν, το βράδυ πριν τη σύγκλιση του συμβουλίου, επικοινώνησε με τους πρωθυπυοργούς Ισπανίας και Πορτογαλίας, οι οποίοι γνώριζαν για το μπαράζ παρεμβάσεων του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε κατά της διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος.
Τα κίνητρα του …Σόιμπλε
Παράγοντες των Βρυξελλών εστιάζουν σε αρκετούς λόγους πίσω από τη νέα στρατηγική Σόιμπλε, επισημαίνοντας ότι δεν θέλει σε καμία περίπτωση να χάσει συμμάχους βάζοντας τον Ραχόι στη γωνία ενώ προσπαθεί να συγκροτήσει κυβέρνηση.
Οι ίδοι αναφέρουν ότι και σε επίπεδο ισορροπίας δυνάμεων με την Ιταλία και Γαλλία στα χέρια κεντροαριστερών κυβερνήσεων για τον Σόιμπλε είναι πολύ πιο ασφαλής η αποκατάσταση της κυβερνησιμότητας στην Ισπανία με κεντροδεξιά κυβέρνηση.
Αν και ακόμα είναι νωρίς για να ανιχνευθούν οι στόχοι, τα κίνητρα και η στρατηγική της κίνησης Σόιμπλε, εν τούτοις φαίνεται να παράσχει κάλυψη στον Γιούνκερ ο οποίος επικρίνεται για χαλαρότητα.
Με τη θέση του αυτή ο Σόιμπλε φαίνεται να φέρει τη Γερμανία πιο κοντά στο κέντρο της ΕΕ απομακρυνόμενος από τους ακραίους της Ανατολικής Ευρώπης, θέλοντας ενδεχομένως να στείλει μήνυμα ότι η πολιτική σχεδιάζεται και υλοποιείται από τους ισχυρούς στο κέντρο και μάλιστα με αμοιβαίες υποχωρήσεις.
Αυτά με δεδομένο ότι η Πολωνία και οι χώρες του Βίζενγκραντ εγείρουν διαρκώς ζητήματα και είναι ιδιαίτερα ενδοτικοί στον αμερικανικό παράγοντα.
Παράλληλα με μια τέτοια κίνηση ο Σόιμπλε επιτυγχάνει μακροπρόθεσμο όφελςο διεμβολίζοντας τον υπό σύσταση άξονα των Νοτίων και εξασφαλίζοντας την έξωθεν καλή μαρτυρία.
Ο Γιούνκερ από την πλευρά του θέλωντας να βελτιώσει τις σχέσεις του με τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε άφησε να διαρρεύσει ότι η ευθύνη της απόφασης έγκειται στον “πάπα” όπως χαρακτηρίζει ο ίδιος τον Γερμανό υπουργό Οικονομικών.
