Το Brexit και το κλίμα στην Ευρώπη και την Αγγλία αποτέλεσε τον καταλύτη που ανέτρεψε τις Δημοσκοπήσεις στην Ισπανία ενισχύονταν το Λαϊκό Κόμα, του πρωθυπουργού Μαριάνο Ραχόι και κόβοντας τον αέρα των Podemos και της Ενωμένης Αριστεράς καθώς και των Σοσιαλιστών.
Ο φόβος ότι τα ριζοσπαστικά κόμματα που έχουν τις συγκρούσεις με την ΕΕ στο πολιτικό τους ρεπερτόριο μπορεί να οδηγήσουν σε ατυχήματα τύπου Brexit κυριάρχησε στην ισπανική πολιτική σκηνή επισκιάζοντας σχεδόν όλα τα υπόλιπα εκλογικά μέτωπα, μεταξύ των οποίων και τη διαφθορά.
Αν και ο Μαριάνο Ραχόι δεν εξασφάλισε κυβερνητική αυτοδυναμία αν και η δύναμή του PP ενισχύθηκε κατά 4% από τις προηγούμενες εκλογές του Δεκεμβρίου.
Το σκηνικό στην Ισπανία επιβεβαιώνει νίκη του δικοματισμού αλλά ακόμα περισσότερο ακυρώνει την εν εξελίξει προοδευτική στροφή της κοινωνίας υπό το φόβο των πολιτικών συγκρούσεων και των επιπτώσεων που αυτές μπορεί να έχουν στη σταθερότητα της χώρας.
Οι πολίτες στην Ισπανία κυριεύθηκαν από το φόβο, επέλεξαν το παλαιό, το έστω και (διευ)φθαρμένο αλλά δοκιμασμένο.
Στην πραγματικότητα νίκησε η Άνγκελα Μέρκελ, η οποία με τη σκληρή και άκαμπτη στάση της ακόμα και απέναντι στον -επίσης συντηρητικό- Ντέιβιντ Κάμερον- έστειλε με σαφήνεια το μήνυμα ότι οι συγκρούσεις και οι εκβιασμοί λειτουργούν εναντιων όποιου επιλέγει αυτό το δρόμο.
Η Άνγκελα Μέρκελ και ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε αν και φάνηκε να χάνουν από το Brexit εν τούτοις αποδεικνύεται ότι πέτυχαν να συσπειρώσουν τις συντηρητικές δυνάμεις, να σπείρουν φόβο και να δρέψουν καρπούς από τον τρόμο.
Τα αποτελέσματα (ενσωμάτωση 100%)
Λαϊκό Κόμμα (PP): 33% (137 έδρες)
Σοσιαλιστικό Κόμμα (PSOE): 22,69% (85 έδρες)
Unidos Podemos: 21,11% (71 έδρες)
Ciudadanos (Πολίτες): 13,03% (32 έδρες)
Το αποτέλεσμα του περασμένου Δεκεμβρίου
Στις εκλογές της 20ης Δεκεμβρίου του 2015, το Λαϊκό Κόμμα με 28,72% είχε 123 βουλευτές, το Σοσιαλιστικό Κόμμα με 22,01% 90 βουλευτές, οι Podemos με 20,66% 69 βουλευτές, οι φιλελεύθεροι Ciudadanos με 13,93% 40 βουλευτές και η Ενωμένη Αριστερά 3,67% και δύο έδρες.
Τα αποτελέσματα αποτυπώνουν με σαφήνεια ότι η προσπάθεια αλλαγής των πολιτικών συσχετισμών στην Ισπανία και την Ευρώπη αποτυγχάνει, κάτι που φαίνεται και στη Βρετανία όπου η κοινωνική ριζοσπαστικοποίηση που εκφράστηκε στην ψήφο αποχώρησης από την ΕΕ, στην ουσία ξύπνησε εθνικο-φασιστικές ομάδες.
Σε αυτό το πλαίσιο η προοπτική σχηματισμού πόλου των νοτίων με εκφραστή τη Γαλλία και collateral την Ισπανία αποτυγχάνει, οι συντηρητικοί και οι νεοφιλλελεύθεροι διατηρούν τον έλεγχο των εξελίξεων και διαχειρίζονται τον φόβο εις βάρος των ανατρεπτικών λύσεων.
